Licht

De vraag of het licht uit mag wordt geregeld achterhaald doordat het licht automatisch uitgaat. Maar dan meer in de figuurlijke betekenis. De nachtkaars en de vlam die nog even flakkert, de tijdelijkheid die overgaat in dat onbekende. Voor het gemak maar aangeduid als eeuwigheid. En juist die eeuwigheid zet veel zaken in een ander daglicht. Een licht dat niet te benoemen valt, waar schrijvers over struikelen, waar dichters zich in verslikken en waar fotografen zich… mogelijk dat het juist die groep van mensen betreft die een poging doen dat licht te vangen. De tijdelijkheid voor eeuwig in beeld gebracht en daar dan weer de gevolgen van neer te leggen. Wanneer die ander niet alleen een poging onderneemt om dat licht te vangen, van een kleur weet te voorzien en daar ook nog teksten aan weet toe te voegen, val ik gewoonweg stil. En dat stil vallen, bevalt me dan ook weer. Een beetje onlogisch misschien in de ogen van een ander, maar ik kijk nu eenmaal met mijn eigen ogen. En kom zo langzamerhand tot ontdekkingen, die ik zo af en toe niet voor mogelijk heb gehad. Waardoor verbazing om de hoek komt kijken en ik een totaal nieuw spectrum ervaar. Daar deel van uitmaak en deelgenoot in ben. Ook dat hoeft die ander ook niet te verbazen, gezien het idee dat juist die ander vergelijkbare ervaringen heeft opgedaan. Tijdens leven nog wel. Tijdens dat kleurrijke leven dat ik veronderstel. En dit alles in dat eerder veronderstelde licht. Waarbij de duisternis zich slechts als een schaduw opstelt. Een vorm van bescheidenheid die juist in dit kader past. Licht en donker, zon en maan en de sterren die stralen aan een uitgelaten firmament. Mijn liefje wat wil je nog meer”!

Als liefje niets zegt, wordt het moeilijk raden. Kan er hooguit sprake zijn van enige onrust, dan wel dat de weerklank van een zeker gebeuren achterwege blijft. Hetgeen stemmen doet staken en hooguit een eenvoudig schouderophalen een zeker begrip doet vermoeden. Of misschien wel voeding geeft aan een bijzonder onbegrip. Dan nog zijn mijn woorden van belang, door het simpele feit dat ik ze neerzet dan wel uitspreek. En door het uit te spreken ben ik het kwijt. Heb ik de dingen die voor mij van belang zijn op een zeker moment vastgelegd. Gelijk ik meer dingen heb vastgelegd. Niet altijd ten faveure van mezelf, de zandkorrel die ik vertegenwoordig. Maar dan nog ervaar ik een mate van tevredenheid. En juist met die tevredenheid kan ik uitstekend uit de voeten. Gelijk ik afgelopen zaterdag met Martin de stad Alkmaar bezocht. Vanwege de opdracht van Erik. Alkmaar in Actie. Jawel, ik geef het het je te doen terwijl het volk het in grote getale af laat weten. De actie voltrok zich in ons hoofd. En dat die voltrekking tot de volgende beelden heeft geleid…