Mijn vader.

Het zijn nu eenmaal niet altijd oude koeien die de sloot verlaten. Zo af en toe betreft het een kalf en ware het niet dat men dan geneigd is om de put te dempen, zou later kunnen blijken dat het een beerput betrof. Wanneer het deksel dan wordt opgelicht, kun je je beter uit de voeten maken. Hetgeen niet wegneemt dat op een dag als vandaag, de eieren niet aan te slepen zijn, ik er alles aan heb gedaan om mijn Paasbest te vermijden, mij ternauwernood bewust ben wat dit feest voor de gemiddelde Nederlander kan betekenen, dan wel stilsta bij dat lijden dat zich ruim 2000 jaar geleden voordeed en dat ik, gelijk Pilatus, ook nog weleens de neiging vertoon mijn handen in onschuld te wassen. Hooguit genegen ben om dit na het snijden der uien te doen. Hetgeen niet wegneemt dat ik… neen, geen Hosanna dit keer! Een zonnetje waar ik mij in koester, in wentel desnoods opdat mijn voor- en achterzijde de stralen weten te vangen en ik, in mijn oprechte onschuld, mij voorbereid op die mogelijk bloedhete zomer. Zo, dat gezegd hebbende, kan ik mij rustig opmaken voor het avondeten. De gourmetschotel uiit de koelkast halen, de fonduepan vullen met arachide-olie en mijn kookkunsten dit keer overlaten aan de warmte van het elektriek. Nagenietend van een tweetal circuswagens die het geheel hebben weten aan te vullen. Want bracht Houten over het geheel genomen weinig opbrengsten op, ook daar laat de recessie zich zien, kan het haast niet anders dan wederom een meer dan genoeglijke dag met Sabine te hebben doorgebracht! Waar ik alreeds eerder melding van mocht maken. Eigenlijk vormen wij een voortreffelijk span. Al was het alleen al door het feit dat wij het bijzonder goed met elkaar kunnen vinden. Die schop had ik nu eenmaal nodig, want uit mezelf had ik niet direct gedaan. Het loslaten dan wel inkrimpen dn wel afbouwen van een levenslange verzameling…
In het besef dat Pasen ook iets met bezinning heeft uit te staan,kan ik vandaag niet veel meer doen dan hier even bij stil te staan en de lezer een moment te schenken om zijn gedachten onder ogen te nemen dan wel te laten komen. Daarnaast weet ik dat ik de afgelopen week meer met plaatjes dan met praatjes in de weer ben geweest, mijn vader, indien die nu nog in leven was, 94 jaar zou zij n geworden en de twintigste april ook iet met de voormalig ‘Reichsleiter’ van doen heeft, neem ik voor nu het besluit het hierbij te laten. De zon het werk te laten doen en ik mij laat koesteren!