Mokum!

Het is of het een om vervolgens het ander te aanschouwen. Een kwestie van zaken die zich op een onvoorspelbaar pad voordoen. En wanneer de Portugeese Synagoge geopend is, de museumkaart voor de mogelijkheid zorgt om binnen te treden, keppeltjes bij de ingang te gebruiken zijn en wij het zonder bedekt hoofd wagen om alsnog deze ruimte binnen te treden, kan het haast niet anders dan dat wat beelden worden vastgelegd, dat de serene stilte bewaard blijft en dat we even stilstaan bij de tragedies die zich niet alleen in dit gebouw hebben voorgedaan, maar ook de tragedies die de Joodse wijk en zijn bewoners hebben gedecimeerd. 104000 mensen die via Westerbork in de verschillende kampen hun leven hebben ingeleverd door het inademen van Zyklon B om vervolgens in de crematoria de hemel met zwarte rook dag en nacht te vergiftigen. Stilte met de ruimte om gedachten aan dit drama te ervaren, de energie die nog steeds in de Hollandsche Schouwburg te ervaren valt, de hoop en de angst die nog steeds in gevecht zijn met elkaar en het gebed dat uiteindelijk niet werd verhoord. Om niet veel later een foto te maken vanuit de gebouwen rondom deze Synagoge van de Dokwerker, vanuit een totaal andere hoek dan in de meeste gevallen wordt gemaakt. En het is met name het ontbreken van een enkel mens op dit plaatje, dat dit beeld een dramatische toon geeft. Maar dan is er even later de stad, Mokum afkomstig uit het Hebreeuws, waarbij Mokum ooit ook aan Alkmaar werd gekoppeld, maar Amsterdam nog steeds als Mokum door het leven gaat. Stad of plaats, en niet meer dan dat. Maar waar een geboren en getogen Mokummer trots op is. En waar import en anderen nog steeds een mate van trots dan wel fierheid tentoon spreiden, alhoewel ook dat tanende zal zijn… Neen, een bijzondere dag en de wetenschap dat ik Koningsdag aan mij voorbij heb laten gaan, kan dan ook niet wedijveren met de dag van gisteren. Koffie bij Loetje, het Stedelijk gelaten voor wat het was, het Stadsarchief met een bezoek vereerd om niet veel later door wat regendruppels heen naar Huis Marseille te marcheren, die overheerlijk kroketten genoten vergezeld van een tweetal Koninckjes in aanwezigheid van een Leroy om de maag te vullen bij die bekende Pizzeria alwaar een vegetarische en een Siciliana alsnog werden vergezeld van Heerlijk Helder Heineken, ach wat heeft een mens meer nodig om van de geneugten des levens optimaal te kunnen genieten” Ja, inderdaad een vriend waarmee je vreugd en smart kunt delen! Bedank ook dit keer Bruno, voor ons samenzijn! In de hoop dat jij je verwaardigt om dit bericht tot je te nemen, verblijf ik met de meeste hoog8ing, uw toege9 vrindik.