rood kruis punt en stem!

Omdat ik enkel dubbel ben

opdat wij enkel dubbel zijn

Onschuldig, lief, een pasgeboren kind
onvoorwaardelijk vertrouwen, na”ef en
onbeholpen, leven tastbaar vindt
gelukzalig stralend, rimpelloos lachend
de wereld om een vinger windt

groter groeiend, immer boeiend
kijkend naar het iets wat immer
op zijn pad te vinden is, ontdekkend
verstrekkend’ gedachten, zoekend
naar de vraag, een groter, blozend
mensenkind, “verder reikend

verder kijkend naar het leven
gaan beleven,nog verder reikend
grenzen wijkend, samen delen
tastend en belastend, uitspattend
dan weer vastend, jagend, vliegend
niet bedriegend, woorden liegend
spijt betuigend, diep neerbuigend

verder zoekend, uitdagend roepend
ingetogen en ontlastend poepend,
een vat vol vragen, dan weer klagen
vreugdevol de schouder ophalend,
bij droefenis stevig balend, kijkend
reikend, verder wijkend gaat het goed

tot

een schuldig, onaardig ouder kind
weg vertrouwen, achterdocht en

Toen stokte dit verhaal”

Alsof iets niet altijd tot een afronding dient te komen. Alsof cirkels niet altijd rond dienen te zijn, zich kunnen ontvouwen tot vierkanten. Alsof diagonalen geen kruisverbanden kunnen leggen. Alsof kwetsbaarheid zich niet vanuit verschillende hoeken kan manifesteren. Alsof iets niet altijd los gezien kan worden in plaats van in kaders geplaatst.

Alsof ik in mijn eigen eindigheid op zoek ben naar oneindigheid. Mijn microkosmos de macrokosmos in evenwicht houdt. Mijn verleden zich magistraal in dit heden manifesteert en mijn zijn inboet aan niet zijn”

Ik ben en mag zijn en in mijn zijn ben ik. Ik ben dankzij mijn zijn en ben dankbaar voor dit zijn. Toch denk ik af en toe ook anders en wordt mijn zijn door andere omstandigheden aangesproken. Meer bewust en minder stil staan bij de situatie op zich.
Meer zijn in situaties. Onlosmakelijk zijn en daarbij de schouders van de ander lenen. In het moment verkeren. Geen berusting maar wel een zoektocht naar die andere uitdaging. Op weg naar zijn en zin in zijn. De zin van zijn ontdekken, proeven en hier de smaak van gaan bepalen. Verwondering. De kleuren gaan schakeren. Huismussenbruin in combinatie” met achtertuinbruin. Het mengen en het mixen, het vergelijken en bekijken. Leren te genieten en de rijkdom van emoties die zich, gelijk lava, een weg baant. Stenen in beweging brengt en de gloed waarmee dit alles gepaard gaat. De verandering die zich niet laat voorspellen en de reden van verandering. Intensiteit en de verantwoording, gemakzucht en het verdwijnen van mogelijke wedijver.

Opdat het ergens voor nodig blijkt. Opdat tranen van ontroering weer een gulle lach laat klateren. Opdat de einder verder wijkt. Opdat een deel van zijn gedeeld mag worden, zonder voorwaarden vooraf. Verstrengeling met toch een vreemdsoortige eigenheid. Een eigenheid die niet verloren gaat, een helder licht in duisternis. Zoiets wat zich niet laat benoemen, niet laat omschrijven laat staan zich raden”

Zoiets en ook weer anders, een kwetsbaar zijn in zon- en maanlicht schijn.

28 juli 2008,

schreef ik toen. Toen een deel van mij open lag. Ik de zenuwen aan kon raken. En nu”!

Ga ik wel dan niet stemmen” En als ik ga stemmen op wie zal ik dan gaan stemmen”
Wie heeft mijn voorkeur” In hoeverre is het partijprogramma nog bepalend” Is het recht om te stemmen aan inflatie onderhevig” Welzeker! En daar heeft de landelijke politiek wel degelijk een rol in gespeeld! Dan staat het eerder geschreven stuk haaks op de dag van vandaag. Maar morgen zal het weer anders zijn. Morgen wordt een nieuwe balans opgemaakt. En zullen er weer profetie”n worden gedaan. Staan stembusuitslaggoeroes klaar om hun wijde blik te gaan verengen. Kan de Nieuwe Communistische Partij Nederland mogelijk meerdere zetels gaan tellen. In Heiloo nota bene! Maakt Groen Links slagzij. En zal de VVD ervoor zorgdragen dat de keerzij de wal keert. En spreekt deze en gene de hoop voor de toekomst uit. Gaat Wouter op verkiezingstoernee. Spreekt Troelstra hem mogelijk enige moed in. Hij voerde zijn partij een eeuw geleden aan bij de strijd om het algemeen kiesrecht. Troelstra vuurde zijn achterban aan via massaal huisbezoek: “trap op, trap af opdat geen vijand onze stroom kan keren.”

Hoe valt het huidige tij te keren” Wat moet er gebeuren om de kiezer weer naar de stembus te krijgen” Moet het eerst nog flink slechter gaan in dit land” Of moet er misschien een stemplicht worden ingevoerd” En om verder met Kees van der Malen bezig te gaan: “je moet er toch niet aan denken dat er dwangmiddelen nodig zijn om de democratie te laten functioneren.”

Ik ben er nog niet uit! Maar als ik er uit ben zal ik het JU zeker laten weten!

Vul rood, en denk GROOT!