Samarantis

WAANZINNIG staat er. Op het voorblad om te vervolgen met BOEIEND. Nu zou dit stomweg ‘boeiend’ kunnen zijn in de betekenis van ‘lekker belangrijk’, daarnaast zou er sprake kunnen zijn dat de dwangbuis wederom een rol gaat spelen. Geboeid als wij zijn naar de aard van het zijn van de afwijkende mens. Gelukkig is het laatste woord hierin nog niet gezegd. Dat is het woord WERK, hetgeen zou kunnen wijzen op het werkwoord werken. En dat wordt, per kwartaal geschat op een aantal van honderdduizend mensen die niet meer aan het werk kunnen. Simpelweg omdat er geen werk meer is, of omdat er gereorganiseerd moet worden, of dat er sprake is van een faillissement. Een opheffing, of het verplaatsen van arbeid naar een zogenaamd ‘lage lonen land.’ Dat mensen daardoor de kans lopen op ‘defecten’ is voorspelbaar. De keuze mogelijkheden zijn in deze onbegrensd. Wat te denken van de volgende typeringen:
verwarring, angst, vergeetachtigheid, opwinding, vrolijkheid, depressie, teruggetrokkenheid – menselijke emoties waar niks mis mee is. Zo lang het maar binnen de perken blijft. Want als dit soort emoties zo heftig en onbeheersbaar worden dat iemand er onder gaat lijden, is er wel iets mis. Zo iemand is gek, niet goed snik, van lotje getikt, maf, gaat over de rooie… en ga zo nog maar even door.
Aan deze vaak negatief bedoelde namen voor psychiatrische clienten kun je al afleiden dat de meeste mensen niet goed weten om te gaan met het vreemde gedrag van deze mensen. Dus wijzen ze het maar af. Ook dat heeft met verwarring en angst te maken. Verwarring tegenover onberekenbaar gedrag. Angst voor het onbekende. En voor de ‘waanzin’. De hulpverleners in de psychiatrie hebben daar doorgaans minder last van. Zij weten vaak wat er aan de hand is, kunnen de verschillende stoornissen benoemen en hebben geleerd hoe deze mensen te helpen. Niks eng. Wel reuze boeiend.
Een brochure die stamt uit het einde van de jaren negentig. Jawel, van de vorige eeuw! Waarin wordt aangegeven dat ‘Synopsis’ een afdeling van het Europa-college Gezondheidszorg is. Het Europa-college, de voorloper van… De Academie voor Psychiatrie. Deel uitmakend van de Asa onderwijsgroep. Na een volgende fusie Amarantis gaan heten. Een schuld op wist de bouwen van een kleine 100 miljoen Euro(pa-collegegelden…) Een sanering, wederom,tot gevolg hebbend. 250 tot 300 mensen die, zonder rechten te doen gelden op een sociaal plan (tenslotte staat dat minnetje voor die 100 miljoen!) voor de verliezen die zijn geleden. Lijden, leed, geleden en nog veel meer leed in het verschiet. De naam Amarantis kan bij het grof vuil, Amare, hetgeen beminnen zou kunnen zijn, de naam om met nieuw elan de toekomst tegemoet te treden. Beminnelijk, een definitie die meer gepast zou zijn, ware het niet dat…
mijn voorstel zou als volgt luiden: ‘Samarantis’. Opdat de geschiedenis zich dit keer niet herhaalt, tenslotte kan enige vorm van boete doening naar mijn idee geen kwaad, en die verwijzing naar de Samaritaan. Een vorm van barmhartigheid die recht doet aan het veronderstelde denominatieve karakter dat de voormalige Asa-groep vanuit een ‘rentmeesterschap’ ooit op het briefpapier aan de wereld verkondigde.
Tenslotte staat Samaritaan voor ‘iemand, die zich over een medemens ontfermt zonder daartoe meer dan anderen geroepen te zijn’.
Of anders “Thalia”. De muze van het klucht- en blijspel. Opdat die denominatieve ‘opleidingswereld’ dit keer niet aan treurigheid ten onder gaat…