Uitsmijter

Ik ben van haar werk nogal geporteerd. Waarmee ik geenszins afbreuk wil doen aan het werk van anderen. Kunst blijft nu eenmaal kunst, wanneer liefhebbers zich daarvoor melden. Vervoegen desnoods. Liefhebbers blijven zich dan ook vervoegen. Al was het alleen maar om dat gevoel wat wordt losgemaakt, te kunnen bestendigen. Kunst raakt. Kunst laat zich, geregeld, beledigen. Kunst kraakt. Was het alleen maar door de criticasters die alles uit de kast weten te halen. Waarvan de drijfveren wat discutabel kunnen zijn. Jaloezie daar, ogenschijnlijk, geen rol in zal spelen. Geen rol in, doch eerder een rol uit. En wanneer de rol is uitgespeeld, dreigt de armoede. Vergetelheid. Onzichtbaarheid. Onvermijdelijkheid. En met dat…
Ook de Kunst10Daagse loopt ten einde. De Alkmaarsche Courant heeft hier de nodige aandacht aan besteed. Kunst kijken varieerde dit keer aan de hand van een aantal prangende vragen. Gedeeltelijk werd dit een lange optocht langs de mooiste werken. Maar wat is nu precies de fascinatie van de liefhebber voor het kunstwerk” Hoe raakt kunst de kijker” En dan komt zij: Pauline Bakker.
BAKKERIAANS OF HOPPERIAANS”
“Ik ben naar binnen gegaan, omdat ik dacht: wauw hier wordt werk van Hopper geexposeerd”, zegt Ellen Teijgeler, terwijl ze rondkijkt bij de tentoonstelling van Pauline Bakker, Roland van den Heuvel en Marjolein de Bruin, die plaatsvindt in een tent op het veld van de Ruinekerk in Bergen.
Hopperiaans, noemt Ellen Teijgeler het werk van de kunstenares Pauline Bakker. “Er zijn veel overeenkomsten tussen de schilderijen hier en het werk van Hopper”, vertelt ze. Ondertussen staat ze naar het schilderij ‘Geparkeerde auto in de nacht’ te kijken. “Ik vind dit prachtige kunst”, zegt Teijgeler. “Ik zie veel leegte en eenzaamheid in het schilderij. Het geeft een heel onheilspellend gevoel als je er naar kijkt.”
De overeenkomsten tussen Bakker’s werken en de kunst van de Amerikaanse schilder Edward Hopper zijn inderdaad aanwezig, erkent Pauline Bakker. Hij is de inspiratiebron geweest, maar ze omschrijft haar eigen stijl als: stilistisch realisme. Hopper staat bekend om zijn schilderijen over typisch Amerikaanse thema’s. Zijn werk behoort tot het realisme en de American Scene. Misschien wel zijn bekendste werk is ‘Nighthaws’, een schilderij van een New Yorks cafe in de nacht.
Bijna altijd is er in zijn schilderijen een soort psychologische spanning aanwezig.
Psycho
Dat geldt ook voor het werk van Bakker. En ook spelen typisch Amerikaanse thema’s een grote rol in haar schilderijen. Neem bijvoorbeeld de karakteristieke Amerikaanse auto’s en de kustlijnen en houten huizen die kenmerkend zijn voor de VS.
“Dit huis zou zo voor kunnen komen in de film Psycho”, zegt ze lachend, terwijl ze naar een schilderij wijst. Al vijf jaar exposeert Pauline Bakker samen met Roland van den Heuvel op de Kunst10Daagse. “Mijn werk is door de loop der jaren heen wel wat vrolijker en lichter geworden” , zegt ze.
Pauline Bakker. Dit keer in de rol van uitsmijter. Wat mij betreft een glorieuze rol! Haar werken blijven mij intrigeren. Haar werken raken mij. Het lastige is alleen dat ik hier wat alleen in sta. Waardoor leegte en eenzaamheid soms wat meer een plek dreigen te krijgen…

vooral als ik mij verlies in het werk van Pauline.