Ursulinen/Merici/Artiance

Het is de onstuimigheid die haaks staat op de devotie die hier, normaliter, heerst. De rust die wordt verstoord door de wind die door de bladeren jaagt, een stem die in vlagen het publiek de oren laat spitsen en de elegantie waarmee een tweetal zich naar een tuin begeeft. Een tent waar de stem van een projectontwikkelaar de laatste instructie geeft aan de gastdames en de opgetrommelde gastheren, de plattegronden die inzicht verschaffen omtrent de toekomst en de plannen die verder nog in de maak zijn. De toekomst die voor beide partijen van belang is: de zusters Ursulinen en de projectontwikkelaars die hun snode plannen uit de doeken doen. Het belang van de een dat voortvloeit in het belang van de ander. In een tijd die bol staat van minder rooskleurige ontwikkelingen…

Maar dit is Bergen. Noord-Holland. Een dorp dat bol staat van de kunstenaars en potentiele kunstenmakers. Waar ik me vandaag maar onder schaar. Want kunsten zijn het: de verkoop van een mogelijk toekomstperspectief en de foto’s die wij mogen maken. Waarbij Artiance een substantiele rol is toebedeeld, maar de uitvoerenden een proeve van hun kunnen tentoonspreiden. De schitterende stem die aria’s met de wind weet te vermengen, het bruidspaar dat zich te buiten gaat in het opvoeren van stukken die een belangrijk deel van het leven laten zien, inclusief de liefde, de trouw en niet veel later de ontrouw die zich kan voordoen…

Het publiek dat informatie ontvangt omtrent het wonen in een woongroep, de profane Ursulinen die van hun belangstelling blijk geven en de rustplaats waar deze zusters in gezamenlijkheid hun aardse zijn aan de aarde hebben laten toevertrouwen. De voormalige kerk/kapel waar ooit een bovenverdieping/schellinkje een rol speelde bij zusters die een belangrijk deel van hun laatste levensdagen in bed moesten doorbrengen. De omstandigheden waaronder zij kwamen te verkeren; Afrika, het onderwijs voor de minder verstandelijk bedeelden, de wasserij en de zorg waarmee zusters zusters omringden.

Een impressie van een bijzondere dag onder bijzondere omstandigheden: ging Pluvius ’s ochtends nog stormachtig te keer, liet de zon een gezicht zien, maar bleef de wind waaien. En het werd droog; maar of de zusters het op termijn ook nog droog weten te houden… een vraag waar de toekomst een antwoord op zal geven. Want veel dingen gaan nu eenmaal teloor, gelijk de congregatie op termijn waarschijnlijk ook teloor zal gaan…