Zomaar even deel XI, en zij leefden nog kort…

Vrijdag, 18-09-2017.
TOEKOMSTDROMEN ZIJN NU HERINNERINGEN.
Aanraken en aandacht / is nu de dagelijkse wasbeurt. // Uit armen en benen verdwijnt kracht, / en willen praten is: U zeurt. // eenzaamheid en eindeloos wachten / wachten op bezoek of de dood. // De laatste halte, niets meer te verwachten: wat wordt mijn geranium toch groot. Van Cindy van den Born. En om met Petra te besluiten het volgende: ‘EEN KIJKJE OP HET OUDER WORDEN’
Oud zijn valt wel mee…
maar ouder worden nee!
Alles wordt minder, functies nemen af
wat zo normaal was, maar waar je veel om gaf.
Niet meer goed kunnen horen & zien
even naar de KNO & opticien misschien.
Buiten adem bij ’t lopen op de trap
oud worden is geen grap.
Afvragen zijn dat mijn benen, mijn handen, mijn hoofd
van je eigen oude lijf beroofd.
Overal rimpels & kloven
uiteindelijk moet je eraan geloven.
Kwalen die komen en gaan
en steeds weer bij de dokter staan.
Afscheid nemen van oude dingen
en eigenlijk een nieuw leven beginnen.
Tja oud zijn valt best mee
maar het worden, nee!
En een laatste woord in deze: zij leefden nog kort en…