Zon dag was dag
Wat kan nog meer op deze zondag van toepassing zijn dan heel
bijzonder gewoon”! Ik weet het gewoonweg niet!
STRIJKGOED
Het leven laat
wat sporen na,
de dood kent zo
en veel gedaanten;
als ik het leven
laat voor wat
het is, ander
mans verhalen
rimpels zijn weer
recht gestreken en
oprecht, wordt in
de kist gekeken.
Het leven laat
wat sporen na:
uiteindelijk
wordt alles
gladgestreken.
Daarnaast:
Waar de een spreekt over voornemens,
bevindt de ander zich onder lotgenoten
begint iets heel nieuws
samen in wel of niet ongewone bewegingen
plengen daar regendruppels
dropt daar zweet
gaan de handdoekjes om de nek
kijk je omhoog en zie je duidelijk iets anders dan dat
plafond,
herken je jezelf niet daadwerkelijk.
Het smalle pad wat zich aandient
doet zich niet direct herkennen
maar je beweegt voort
tussen verschijningen en verhalen
glimlacht de bruisende energie
voelen
de aanrakingen
verkwikend
en fris als de jeugd
heel mooi
Kwam van Robert Jan. Dat andere van mij, ooit en al eerder.
De zondag voorbij: de maandag wacht niet meer als was dag!
Er gaat iets mis..
Of ik ben de Tijd kwijt
Of Tijd vliegt
Als door mijn haar
dat rechtop
Wijd-uit en statisch staat
In de gure kou..
Vandaag geen wasdag
Wel wat strijk
En het maandags familiediner..
Waar ik van geniet
Me wentel
En draai
Als ware het zonnestralen
Aan mijn tafel
Mooie woorden mannen..
Maar daar Tijd dringt
Alle kinderen zijn…
zolang zij nog midden in het geheim staan, in hun ziel onophoudelijk bezig met het enig belangrijke, met zichzelf en met de raadselachtige samenhang van hun eigen persoon met de wereld om hen heen. Zoekers en wijzen keren met de jaren der rijpheid terug tot deze bezigheden, maar de meeste mensen vergeten en verlaten deze innerlijke wereld van het waarachtig belangrijke reeds vroeg voorgoed om levenslang in de bonte doolhof van zorgen, wensen en doelstellingen rond te dolen, waarvan er geen een thuis hoort in hun diepste innerlijk en naar huis.
Hermann Hesse
Om verder te gaan naar Maandag..
Een fijne nacht gewenst