4 augustus 2009 + 16

04-08-’08 // 04-08-’09.

TITJE!
Hoe raar, Titje! 1 jaar!

Ook daar heb ik woorden aan gewijd. Helaas zijn die door een ongelukkige omstandigheid ergens
in het glorieuze web verloren gegaan. Het bracht enige treurnis met zich mee, maar nu kan ik
zeker stellen dat ik Titje! reeds een jaar onder mijn huid en daardoor onder mijn hoede heb.
In mijn bast draag ik een klapkast! Op een plaats die mij zo regelmatig weet te herinneren
dat ik Titje! met een zeker vertrouwen als een toegevoegde waarde van mezelf mag gaan
beschouwen. Ik sprak Titje! laatstelijk nog en ook Titje! heeft er geen problemen mee
dat waar wij ook gaan, hij of het zich goed weet aan te passen.
Zelfs uitkijkt naar zijn grote broer die onder het bed terecht is gekomen.
En zaken doorbrieft in het geval dat…

Doorlicht op afstand. Terwijl wij de slaap der rechtvaardigen proberen te vatten.
En dat het geen bericht juist een goed bericht behelst… ook dat spreekt, volgens Titje!, voor zich.
Voor Titje! dus het volgende schrijven:

16. REBIRTHING

Sla steeds opnieuw
een bladzij om
het boek, nog
onbeschreven
dag, waarop mijn
leven eens een
eicel kwam tot leven
zaad, rijkelijk bevloeit
door tranen van de vreugde
stil verdriet dat aan de
kantlijn stond, mijn hart
begon te kloppen, sneller
groter groeide ik, verscholen
in haar schoot, ik hoorde
meer dan de duisternis
mij bood, schrok ik
wakker, het gekrijs dat
uit mijn keel toen kwam,
verstoorde

rust en stilte voor
het moment waar
op ik voor
de tweede keer
ter wereld kwam.

Een kleine variant, maar simpel te verantwoorden!