Een vergeten boodschap

20090829-1251561959N2908concur36

I.
Zie er best wel weer puik uit. Als ik op de ander afga.
Want zoals zij mij zien kan ik mezelf toch niet helemaal zien. Tenminste indien ik in de spiegel kijk.
Maar als ik in de spiegel kijk kom ik niet geheel onder mezelf uit.
Want wat zie ik” Oogjes en de rimpels. Een kleurtje wat zo langzaam weer vervaagt.
Een grijs/witte rand die mijn gezicht omkranst. En verder kijk ik niet.
Doe ik mijn ogen dicht blijft het laatste beeld wat hangen, voor ook dat dan weer vervaagt.
Terwijl ik ook wel wat ijdel kan zijn. Als het mij uitkomt.
Maar liever doe ik stomweg mijn ogen dicht. Dan wordt de wereld gewoonweg weer een doedelzak.
Of een ander instrument. Want wat maakt het eigenlijk uit. Gisternacht kon ik niet slapen.
Vandaag gaat het weer een ander stukje beter.

II.
Een dag later om voor deze dag weer een stukje bij elkaar te componeren. Rollend naar de Bibliotheek en
daar droog wachten op de wolkbreuk die zich voordoet. Luid roffelend proberen de elementen een spel te
spelen met het ondoordringbaar dak. Kleurklanken die zich op de dakbedekking voordoen: glas klinkt anders.
Het zwiepen wordt zo regelmatig vervangen door een moment van rust. Alsof een sproeier wordt aangezet.
Sto”cijns wandel ik tussen de vele honderden boeken door. Nog zoveel niet gelezen. Waar zou ik de tijd
vandaan kunnen halen om alles wat een mens bedacht en heeft neergeschreven tot mij te nemen”
Het moet er barsten van de prachtige zinnen. Van schitterende overdenkingen. Van sublieme woordspelingen.
Van diepgaande filosofie”n. En alles wat dies meer zij. Maak daarin maar eens een keuze. Iets wat je aangrijpt”
Naar de strot vliegt” Toch maar weer een thriller in mijn handen.
Alsof moord en doodslag het enige is wat mij interesseert.
Maar dat liever dan de kommer en kwel die van de krant afspatten. Hoewel…

III.
Overledene houdt blos op wangen
Familieleden van een dode man in Spanje verkeerden in grote verwarring, omdat hun overleden innig geliefde
uren na zijn dood nog een gezonde blos op zijn wangen had. Ze vroegen een arts het overlijden van hun
familielid nogmaals te bevestigen. Een dokter stelde vast dat de 70-jarige man wel degelijk dood was,
maar dat hij nog steeds een gezond kleurtje had, omdat zijn pacemaker nog aanstond.

IV.
Straks begint voor ons ook de neven en nichtendag. Na een gemiste wandeling door het dorp,
een gemiste kans op het scoren tijdens een spontaan bedacht volleybalgebeuren grote kans
dat wij de barbq niet gaan missen: met zoveel lekkers in huis moet het toch mogelijk zijn om
weer eens onder en met anderen te vertoeven…”!
Was vorig jaar minder goed mogelijk: toen was het wandelen en op dit moment heb ik de rollator
in de schuur geparkeerd. Over een tijdje de looptraining uit de kast en voor ik het goed en wel
besef is het mijn verstand wat zich weer zodanig verhoudt dat ook deze letters
vandaag nog terug te lezen zijn!

VERSTAND HOUDING

Ik kan je
lezen
schrijven
doe ik je;

toch
zou ik je
dit willen

onthouden
en even in
je willen

kijken.

20090829-1251561834N2908mare35

Alsof kijken van alles zichtbaar maakt!