Kan best wel veel!

Kannietslapen. Kan niet slapen. Kan wel wakker liggen. Kan wel draaien. Kan wel denken. Kan wel doen.
Kannietslapen. Kan niet slapen. Kan dit ding aanzetten. Kan weer naar de letters zoeken.
Kan niet weten wat ik denk. Maar denk dat ik wel denk. Daar blijft het dan voor even bij.
Kannietslapen. Kan niet slapen.
Kan wat meer bewegen. Bewoog mij naar de tandarts. Klom de trap naar boven. Liep los de wachtkamer door.
Zwaaide minder met mijn heupen. Kan mezelf corrigeren. Kan op mijn tanden bijten. Doe dit op verzoek.
Kan ook zonder verzoek op mijn tanden bijten. Maak een nieuwe afspraak.
Maar kannietslapen. Kan niet slapen.

Kan ook dromen. Kan zomaar dromen over de meest onlogische dingen. Kan dit goed tegen het ochtendgloren.
Kan de krant dan horen: half zeven. Kan dan wel weer slapen. Of tenminste dommelen. Kan nu nog niet slapen.
Kan nu wakker blijven. Kan nu zitten en kijken. Kan nu lezen en even later her gaan lezen.
Kannietslapen. Kon dit wel.

Kan koken. Kan wat in elkaar gaan draaien. Kan gaan staan. Kan gaan zitten. Kan gaan douchen.
Kan mijn kleren aan gaan trekken. Kan mijn kleren uit gaan doen. Kan gaan snaaien.
Kan nougat kauwen. Van Willem Stuv”. Kan ook manna door mijn keelgat gieten. Kan mijn benen meer bewegen.
Kanniet slapen.

Verandering. Kan wel.

Kan mijn haren voelen groeien. Kan mijn stoppels tellen. Kan mijn eigen gat afvegen. Kan ook plassen.
Kan nog steeds zelfstandig eten. Kan nog af gaan wassen. Kan nog draaien op een stoel.
Kan mijn vingers zien bewegen. Weet dat dit een toetsenbord is.
Met QAZ en PL, OKM of verder weg ]’/ en los daarvan een\ Kan wel klooien.
Kan nog niet slapen. Komst straks wel.
Kan nu nog niet gaan slapen. Ben bezig.

Kan nog steeds wakker zijn. Kan straks beter niet wakker blijven. Kan wat door mijn kop heen malen.
Kan zomaar aan herinneringen denken. Kan zomaar dingen zien. Met mijn ogen dicht.
Kan mij zomaar voor gaan stellen. Dingen voor gaan stellen. Mensen voor gaan stellen.
Stel mij dan aan mensen voor. Mensen die ik ken. Mensen die ik ooit mocht spreken.
Les mocht geven desnoods. Kan me moeilijk voor gaan stellen dat ook zij, net als ik,
slechts voorbijgangers waren. Kan me voorstellen in een straat te lopen.
Bij een deur aan te bellen. Belletje te trekken. En dan heel hard weg te lopen.
Maar dan moet ik dromen. En dat kan nu nog niet.
Kan niet slapen.

Kon ook ijlen. Maar dat is weer heel lang geleden. Was toen bezig met een Weilen.
Als ziekte zeer bijzonder, als slachtoffer ging dat voor een groot gedeelte aan mij voorbij.
Tenminste toen ik koortste. Kon toen ook niet altijd slapen.
Dat ziekenhuis kende toen heel andere geluiden. Heel andere nachtzusters. Heel andere dagdiensten.
Maar ook toen was het hartje zomer. Net als vorig jaar. En nu komt dit jaar er gratis bij.
Geen ziekenhuis maar wel weer wat lichamelijke beperkingen.
Onder andere dat ik niet kan slapen. Nu ook nog niet wil gaan slapen. Nu kan ik wakker blijven.
Me met deze tekst gaan uitleven. Wat maakt het eigenlijk uit wat ik nu te vertellen heb”

Ga zo weer liggen. Zal ook zo weer wat laten zien. Wat beelden die ik schoot. Na een ietwat lange afwezigheid.
In de Mare. Achter die rollator. Want daar verlaat ik me nog op.
Al was het alleen maar om ergens in die puinhoop te kunnen zitten! Wat ik niet deed.
Maar wat ik nu doe: op een bureaustoel op vijf wielen. Ook daarmee kan ik mij bewegen. Rollen desnoods.
Denk dat ik straks maar weer dat seniorenbed in rol. En dan maar kijk. Naar de lichtjes in de kamer.
Naar de klok in het donker. Naar…
BEZIGHEID

Het maakt niet
uit
hoe je het
aankleedt,

je kleedt het
altijd
uit.

Bezigheid.

Ook daarin kan ik mijn verhaal over kan niet slapen kwijt!