ff kijke

20090826-1251294995N0907josblom1397

Dertig jaar geleden waren wij terug van weggeweest. Was de vertrekdatum langer gepasseerd dan dat de
datum terug nog een rol had kunnen spelen. Was de bestemming Los Angeles. Kostte de Camper 4.890,00 gulden,
een overnachting in een Ramada Inn 35 gulden per persoon en de vliegreis, per KLM, 1.376,00.
Dit laatste bedrag dan ook weer per persoon.
Was de luchthavenbelasting 7,50 ofwel drie knaken en werd het totaalbedrag van onze wereldreis 11.084,64
ofwel gedeeld 4992,32 per stel. Bedroeg de aanbetaling 1.100,- en de annuleringskosten 374,64 gulden.
We huurden een camper type B ter grootte van ongeveer een SRV wagen. Zorgden ervoor dat wij vieren
beschikten over en Internationaal Rijbewijs en wisten wij niet precies wat wij van deze reis moesten
voorstellen. Gepakt en gekofferd, gezakt en gewapend met verschillende fototoestellen vlogen wij heen in
een verlengde DC 8 en terug in een DC 10. Haarscheurtjes stonden de heenvlucht in de weg maar de KLM
compenseerde dit met gratis drinken tot in Toronto. Daarna dwars over Noord-Amerika om te landen op LAX.
Midden in de nacht. Of eigenlijk nog op dezelfde dag dat wij vertrokken maar dan om half twaalf ’s nachts.
Had iets van doen met tijdzones…

Vier jonge mensen uit Nederland die het grote avontuur aangingen.
Wel over hadden gelezen, dingen over hadden gehoord maar voor de rest geen voorstelling konden maken
omtrent dit land. Of beter gezegd dit continent. De USA. VS. De Verenigde Staten van Amerika waar op dat
moment Jimmy Carter de scepter zwaaide. Want het is dan 1979. En de wereld is wel groot maar nog redelijk
te overzien. Berichtgeving door middel van televisie beelden, radio, krant en tijdschrift en dat was het dan wel.

Geen internet, geen TomTom, wel een RandMacnally Statenoverzicht en een globaal idee omtrent de delen
die wij graag zouden willen zien. Disneyland, de Grand Canyon, Yellowstone Park met de ieder uur spuitende
‘Old Faithfull’, en de nodige trucks. Las Vegas als het mogelijk is en misschien ook de Bonneville zoutvlakten
waar menig snelheidsrecord werd verbroken. Utah dus. Drijven in het Great Salt Lake wat naamgever was
van Salt Lake City. De kerk van Jesus Christ of the latter days, de staat waar Mormonen huizen.
California, Arizona, Idaho, Wyoming, Nevada en uiteindelijk zo’n 7000 kilometer in die grote SRV.
Herinnering.

Maar nog zo levendig. Niet gedacht dat Bryce Canyon nog een grotere indruk zou maken dan dat de
Grand Canyon mocht veronderstellen. Dat de wegen daar echt als langs een liniaal zijn getrokken.
Dat om de zoveel tientallen mijlen er sprake is van een bewust aangelegde bocht die zich ook weer
over zoveel mijlen uitstrekt. Dat Nevada zich typeert door de continu bordjes met Danger Area,
en dat het in Las Vegas ’s nachts gewoon 28 graden Celsius is.
Maar dat de Yank dit in Fahrenheit eigen heeft gemaakt.
Dat Europese wagens daar het summum van decadentie vertegenwoordigen,
maar dat een Lincoln Continental toch ook niet te versmaden is.
Er toen nog weinig Japanners te vinden waren. Dat Kenworth, Freightliner, White en Catterpillar
standaard de Highways weten te frequenteren, dat transport dag en nacht doorgaat en dat dit
juist een land is wat zich leent voor groter, langer breder en hoger.
Dat een Cola in een grote beker wordt aangereikt en dat het nuttigen van etenswaren dan wel
een drankje pas plaats kan vinden als men zich aan de volgende regels houdt:
‘No shirt, no shoes, no service!’

20090826-1251294820N0907josblom1401

Bedacht ik mij vandaag en stel ik uit naar morgen. Omdat ik vanmorgen wat nu weer gisteren is,
uit mijn dommel als volgt wakker werd:

‘kijk voor je als
kijk naar achteren
vandaag
niet lukt!’

Een soort van bede. Een vage omschrijving wat er niet om vraagt om op een T-shirt te verschijnen.
Maar als je erover zou gaan nadenken weet ik nog wel zo het een dan wel het ander.
Bijvoorbeeld:

IN DEN VREEMDE

Zo iemand in den vreemde
zichzelf, anderen ontgroeid
wortels, zijn verleden
ruimte die hem boeit

door afstand, vage grenzen
zo ver en zo dichtbij
de brug wordt zacht geslagen
de oever wijkt

een volgend pijler is zijn doel
de brug, een enkele plank
de pijler stoer standvastig
ginder de overkant

een tweede plank, de derde
zij volgen, weg wordt doel
het pad dat zij nu vormen
de stroom, een pijler bezwijkt

de tweede volgt, geen weg meer
heen, dan wel terug
slechts vage overkanten

de man, die huilt.

En ook voor vandaag kan het weer zo worden zoals het gisteren is geweest.

20090826-1251294418N0907josblom1396

Veel herhaling en daarbij dan weer de zegeningen!