Reclame(ring)

20090831-1251744104N0905kunststel1291

Als ik in de krant lees dat Erna Faust een groep van negentien heeft weten te vangen, waardoor wat begon als
een wild idee in een geslaagde missie eindigde, kan het haast niet anders zijn dan dat ik daar in een kleine
bijdrage gewag van wens te maken.
Want als de rubriek De Groep van Negen uitdijt tot een troep van negentien kan het niet anders dan dat er wat
bijzonders aan de hand moet zijn. Het was een rubriek in de Alkmaarsche Courant waarbij kunstenaars een
contrapunt op de werkelijkheid plaatsten. Het werd een fusie tussen fotografie, beeldende kunst en
journalistiek en vormde een staalkaart van de regionale beeldende kunst. En dan volgen de namen:
Martijn Jansen, Ron Moret, Tineke Hoogendam, Erik Prins, Annemarie Kuster, Katja Hoogeboom,
Yfke de Fluiter, Rebecca Jansen, Pauline Bakker, Eelco Franz, Patrick Bergsma, Jerome Bech,
Arnold Bakker, Harold van Geerestein, Jan Gunneweg, Rob de Vries, Moniqu” Bruin,
Bonnie Severien, Chris Duinmeijer, Remy de Feyter.
19″! Maar dit zijn twintig namen! Dat klopt. Want de bedenker van dit geheel doet mee in een eigen ontwerp.
Heeft een compositie ‘gefotoshopt’ die ook recht doet aan KunstEyssen.
Maar die foto zit er niet bij. Erna Faust nam toen het toverknopje over. En deed dit meer dan voortreffelijk.
Helder, kleurrijk, grimmig, aards , ontluisterend dan wel onstemmig duister. Confronterend, verlichtend goor
als JU bedenkt dat ook de kauwgomsteeg in deze galerij van ongekend heden voorkomt.
Als een schilderij van drie de trap afdalende onderbenen van een drietal vooronderstelde dames.
De Ru”nekerk in Bergen in het nachtelijk schijn. De verdwenen bovenwoning van de voormalige brandweerkazerne,
symbool voor luchtfietserij en uitzicht op het monstrum van het Stadskantoor.
Jammer dat het ijs niet voor een ondergang van deze schuit kan zorgdragen…

20090831-1251744766N0512alk575

Fotografie. Een kiekje. Kodak. Agfa. Het bekende zwarte boxje. Analoog. Digitaal. Spiegelreflex.
Panoramisch. Fisheye. Een toestel waarmee je ook nog kunt bellen. Of sms’en.
Een computer waarmee je zaken glad kunt strijken. Bewerken.
De rimpels en de vouwen kunt gaan botoxen.
Kleuren nog meer kunt gaan accentueren. De zaken nog scherper stellen.
Je je nog minder hoeft voor te stellen. Waarbij de waarheid bijzonder discutabel wordt.
Want wat is echt” Hoed je voor namaak! Petje af voor namaak.
En het aantal pixels alleen maar toeneemt. Opdat de vakjes zich nog veel intenser laten beoordelen.
Zodat die ruimtespion nog dichter doordringt.
De muur weet door te dringen. Door je schedeldak heendringt. Zich van jouw gedachten meester maakt.
En deze gedachten gaat uniformeren. Opdat gedachten uiteindelijk een wereldtaal gaan vormen.
En dat er dan weer iemand opstaat die zich van deze macht weer meester maakt.
Waardoor de kunst van zijn verloren gaat.
Waarbij iedere individuele oprisping in een universeel jasje wordt gehangen.
En voor je het goed en wel beseft…
Dwaal ik wat af. Was het Kunststelling wat mij de plaatjes bracht. Al eerder in de krant verschenen.
Kunststelling.
Laat 11 – 1861 GC Alkmaar. kunststelling@gmail.com
Open: vrijdag en zaterdag van 12.00 tot 17.00 en op afspraak.
Iets te doen dan wel niets te doen: tenslotte zal het weer deze week ook een verandering
teweeg gaan brengen. Dus: doe eens gek en ga eens kijken! Reken op de moeite waard!
DICHTERDWANG
De dichterlijke vrijheid gaat
met mij, aan de loop
mijn jasje fladdert open
verlies de eerste knoop
bots eerst tegen de muren
lucht en onbegrip
wil ik de MAATSTAF halen
de tweede knoop, die wipt
met mij over een laag haagje
haakt vast aan een dorre twijg
een ruk, ik vecht weer verder
de knoop ligt daar en zwijgt
gehaast dwaal ik door wegen
licht dat zich verplaatst
een derde knoop ontwart
de zinneloosheid raast
mijn jasje, vleugels groeien
klapwiekend wordt mijn sprong
ICARUS en de zon
die ook mijn val afdwong.

20090831-1251745119N0802berg10425

En kan ik niet nalaten om hier dichterdwang aan toe te voegen. Omdat het niets toevoegt.
Niets aanvult. Maar ook veel heeft van een spontane oprisping.
Zoals ik vandaag ook bedacht om mijn grens weer eens te gaan verkennen.
Maar ook dat was, voor dit moment, ietwat veel gevraagd. En dien ik dit weer een beetje te bezuren.
Nog mazzel dat ik van piccalilly houd!