Verzamelen

Waar een mens zich mee weet te omgeven…” Ook ik kan er wat van. Hoog opgetast staan dozen te lonken,
en als ik dozen uitstal komen inhouden te pronken. Een santenkraam is er niets bij.
En dan is er volgende week een happening onder de noemer Eurospoor. Duizenden ge”nteresseerden die
voor honderden euro’s mogelijk kapot gaan smijten. Of misschien dat honderden veranderd worden in
tientallen of misschien wel in enkele euro’s, want met het vallen van de banken in de herfst, komen
elfenbanken in gevaar.
Kaboutertjes. En elfen. Weerwolven die de vleermuizen achterna gaan huilen. En rovers.
De rovers die zingen in het bos. Of zijn het toch de zeven dwergen” Knipsels” Kunnen het ook goed doen.
Plakplaatjes. De bonte droom van het kind wat wordt verzinnebeeld. De oude geur van gluton.
Wat doet denken aan een verzameling suikerzakjes. Parfumminiaturen. Of drank. Whiskey. Whisky.
Zonder rotsen. Iers of Schots. En al die verschillende Malten.

Kunst. Met een kleine en een grote K. Unica’s of beter unieke stukken.
Maar gelijk de mens zal ieder stuk per definitie uniek blijken te zijn.
Alleen al door de plek die dit stuk weet in te nemen. En trends.
Vooral wat te volgen valt door de trendvolgers. De mensen die trends weten te voorspellen zoals niet
zo lang geleden onbewerkt steigerhout de trend wist te zetten. Aanbevolen door de trendwatchers.
Mensen die daar dan weer hun beroep van weten te maken. Zo zou ik ook graag trendwatchers willen zijn.
Zou alleen niet weten met welke invalshoek ik dan aan het werk zou kunnen gaan. Treinen” Auto’s”
Postzegels” Foto’s” Boeken” Denken” Praten. Maar dan in vrijblijvende sfeer.
Want een mening erop nahouden zou mogelijk teveel van mij kunnen vergen.

Zo is het toch een beetje herfst en maak ik mij op om de maand november tegemoet te treden.
Ondanks het gegeven dat oktober nog ruim een halve maand heeft te gaan.
Dat de bladeren wat sneller van kleur veranderen. Dat de toegang tot de voordeur door een hoop bladeren
wordt beperkt. En dat het opruimen soms voor verrassingen kan zorgen. Soms.
Omdat ik uitga van het idee dat het niet veel meer dan bladeren zullen zijn.
En er dan zomaar een verdwaalde glazen knikker verscholen gaat, dat kinderen weer aan het spelen zijn.
De kloetjes weten te raken. Of met zoveel vaart hun stuiter zagen stuiteren dat deze niet meer
te volgen was. Of een wikkel. Een wikkel van een snoepje waarvan ik dacht dat dat snoepje niet
meer bestond. Zoals ooit De Gruyter het ‘snoepje van de week’ van een bepaalde glans wist te voorzien.
Door ophef en aandacht een doorsnee snoepje wist te promoten.
Maar ook die snoepjes zijn reeds lang door de tijd ingehaald.
Die kom je tegen in die gespecialiseerde winkeltjes: de grootmoederstijdwinkeltjes.

Met duimdrop. Ulevellen. Zeeuwse babbelaars. Rademakers Haagse Hopjes. Als winkeltjes van Sinkel.
Met van alles te koop. Hoeden verzamelaars en petten.
Pillen zie ik een ander niet zo snel verzamelen, hoewel op een bepaald moment mogelijk bepaalde pillen
weer wel worden verzameld. Maar dat veelal met een wat discutabele insteek.

Neen, Dagobert Duck. Wat ooit begon met een geluksdubbeltje en steeds maar weer de goede kant wist
op te vallen. En het eerste miljoen wat toch het moeilijkste schijnt te zijn, door vele andere miljoenen
laat volgen. En daar leert zwemmen. Met hooguit de kans dat hij door die geldberg bedolven raakt.
Ook dan zal het moeilijk luchthappen worden.
Hoewel… een stripverhaal weet altijd de grenzen te verplaatsen.
Ga JU daar over de grens dan hoeft het niet altijd gecorrigeerd te worden. Een stripverhaal”

Ook dat laat zich verzamelen.
En heb je dan een authentiek exemplaar, een eerste druk in kennelijk ongelezen staat…”!
VEILING

Verzameld in
een hol lokaal,
verzameling
herinnering
wordt een trofee
omhooggestoken,
roken verboden

en het bieden
op
herinnering;

verzameling
herinnering
een vol lokaal
verzamelt een

verzameling.

P.s.: ik weet het! Deze tekst verscheen al eerder, ooit…