Hemelse gerecht (en)

Het hemelse gerecht heeft gekozen voor: Lidl, Jumbo, Albert de Gein, De K markt, Vomeer maar dan wel ik zie er geen Deen is, laat staan dat de Spar kerstbomen in de aanbieding heeft. Het moet niet gekker worden met een C 2014, een Plus wat ook een minus kan gaan betekenen dan wel een Bank die Voedsel verstrekt. De wilde zalm dient te concurreren met de tamme eend, en een rollade krijgt het Spaans benauwd wanneer deze in een netje wordt geregen. Het draadjesvlees staat naast de stoofpeertjes te sudderen en de opmaak laat zich raden: bubbeltjeswijn met een vleugje Prosecco, de open haard die vlamt op de beeldbuis en ten einde raad Rudolph die de weg is kwijtgeraakt. En dat alles gelardeerd met dat vleugje wat zo typisch is voor de tijd van het jaar: wanneer kunstkerstbomen moeten concurreren met de echte Nordmannen, de sparren in dennen veranderen en het licht het duister dient te verdrijven. En in dat licht gezien valt te concluderen dat er nog weinig veranderd is. Hooguit dat de overvloed van vele jaargangen hiervoor, wat is teruggelopen. Maar dat heeft een totaal andere oorzaak. Dat ligt natuurlijk aan: de globalisering, het eindeloos graaien, het overvloedig lenen, het puikje dat de zalm dient aan te prijzen en de kreeften die zich bij de staart genomen voelen worden. Waar de Aldi dan weer furore mee weet te maken. Tenminste, wanneer ik op de respectievelijke kerstbladen mijn ogen een rondgang laat maken. Het kan niet op! Het kan natuurlijk wel een stuk minder. Want waarom zou op Eerste Kerstdag geen boerenkool op die subliem gedekte tafel kunnen komen” Voorafgegaan door een door de wol geverfde tomatensoep en als toetje iets van Viennetta. Wat dan speciaal in de aanbieding is en nu nog voor een redelijk prijsje. Maar… het is niet aan mij om de kerstversiering van zolder te halen, de lichtjes in de boom te hangen en de kaarsjes aan te steken. Want er zijn geen kaarsjes meer, de zolder geeft geen geheimen bloot of het moet hooguit zo zijn dat de dozen geopend de parafernalia van jaren her gaan blootgeven. Er is geen stal laat staan een kribbe, een kerstkrans zonder smaak dan wel de geur van die eeuwig zingende bossen. Misschien ben ik wat droef gestemd, maar ook dat maakt deel uit van het geheel: de donkere dagen voor de Kerst, wanneer dat Hemelse Gerecht zich ten lange leste…
Weer eens een ietwat andere entree, een andere vorm van vermaak dan wel een willekeurige oprisping die ik tegenkwam toen ik al die bladen door mijn handen liet gaan. De Hollandse garnaal die een wereldtrip achter de rug heeft en voor het luttele bedrag van 3,99 per honderd gram in de schappen ligt, voorzien van een niet onbelangrijke hoeveelheid conserveringsmiddelen. Waar de geneugten van een garnalenvangst geheel in het niet verdwijnen, de versheid niet teleur stelt en er geen ander middel aan te pas hoeft te komen, laat staan handige Marokkaanse vingers die de diertjes uit hun cocon weten te rukken. Het is nog niet zo ver, maar we zijn alweer een goed eind onderweg. De opmaak voor het Nieuwe Jaar dient zich aan, gezien het feit dat de reclame voor vuurwerk op lege winkelruiten verschijnt. In een pogen de leegstand te verbloemen. De magere jaren zijn nog niet voorbij en velen zien met angst en beven het Nieuwe jaar tegemoet. Een jaar tussen hoop en vrees. En dit keer geen hoop op tafel, tenzij… het is maar 1 keer per jaar Kerst, een keer per jaar Paas en slechts een keer per jaar Pinkster en gelukkig ook maar 1 keer per jaar Oud & Nieuw… De nachten lengen nog even en terwijl we aan de vooravond staan van de dagen die voor een ommekeer weten te zorgen… stop ik er voor vandaag maar mee.