LL&N

Lieve Ellen,
En dan ben je er! Word je met liefde ontvangen, door warmte omringd. Maar weten wij geen van allen, wat het leven nog meer in petto heeft. En dat is eigenlijk niet zo verwonderlijk, want leven laat zich niet als een spoorboekje lezen, als een sprookje zien dan wel voorspellen. Leven doe je zelf en het leven vraagt enige tol. Leven is niet alleen een kwestie van de dag te leren plukken, leven is ook afwegen en keuzes maken.
Leven is ontdekken, een avontuur waarbij het einde tot in dat einde veel raadselen zal opleveren. Een proces van vallen en opstaan, met variaties die zich levenslang zullen voordoen, blijven voordoen, waarbij schrammen en builen en het plakken van pleisters op de wonden de huid van littekens weten te voorzien. Waarbij onbekende zaken door de tijd heen een plek zullen verwerven. Waarbij de rozengeur en maneschijn afwisselend door een veranderend zwerk de duisternis kunnen verdrijven. Waar donkere wolken de zon weten te verbergen tot… de kracht en de helderheid van dat zonlicht het pad openbaren, waarvan je dacht…
Ik weet niet wat je allemaal dacht en hebt gedacht. Ik kan het hooguit vermoeden. Maar wat ik wel weet is dat in jou een kracht schuil gaat die momenteel geregeld van zich laat horen. Het hoeft immers niet van een leien dakje te gaan, want als dit wel zo was, is er geen moer aan. Het loutert je, rijpt je op het pad dat jij uit probeert te stippelen. Je levenspad. En het maakt van jou een kunstenaar, met magische krachten: een levenskunstenaar! Die levenskunst wens ik je toe!
En van die levenskunst laat je mij genieten!
Alkmaar, 10-12-2013,
‘je vader’,