her & ge denken

4 mei. Stilaan stilstaan bij het verleden. Een verdeeld verleden. Een gedeeld verleden. Een verleden in delen als het ware, ware het niet dat ik een kind van na die oorlog ben. Waarbij de Grote Oorlog zo’n honderd jaar geleden was. En waar de laatste oorlogsveteraan het moede hoofd heeft neergelegd. Oorlog en automatisch de veronderstelde vrede. Hetgeen vaak betekent dat er slechts sprake blijkt te zijn van een wapenstilstand. Gewapende vrede als het ware. Zolang niemand een wapen opheft, zal er geen sprake zijn van ophef. Behalve wanneer Rusland in het geding is. Dan blijkt dat andersoortige belangen opeens van een bijzondere betekenis zijn. Dat onder de ogenschijnlijke vrede die zich aan het oppervlak voordoet, het borrelt. Het broeit en dat een uitbarsting een logisch gevolg van dat broeiproces blijkt te zijn. Dat Januskoppen zich in alle vormen en maten voordoen. En dat het soms verstandig is de ander niet de rug toe te keren. Vlaggen hangen voor een wijle halfstok. Het moment van gedenken nadert. De Waalsdorpervlakte maakt zich op voor het defile. Stemmen staken. Ook ik zal mijn blik richten op de beeldbuis. Voor dat moment. Dat moment van bezinning. Dat moment van herdenken. Er even bij stilstaan. In gedachten vertoeven bij velen met mij. Ik wens je voor dit moment dat moment van innerlijke rust. Opdat wij gezamenlijk herdenken!