ex communicant(ie)

… dus ga ik mezelf eens fijn tracteren! Op een rustig avondje, vroeg in bed. Met een spannend boek van Mo Hayder. Een favoriete schrijfster dit keer. Maar niet eerder dan dat ik toch melding maak van het feit dat ik geregeld onderweg ben geweest. Althans, de afgelopen dagen. Onderweg. Terwijl anderen geheel andere wegen bewandelen, Jan bijvoorbeeld, Bruno, Marlies en Sabine en die optocht van klassieke modellen die, waarschijnlijk gevrijwaard van de verplichte wegenbelasting, zich ook op de weg begaven. In Heerhugowaard nota bene. En ik kon het weer niet laten om mijn maatje Canon uit mijn borstzak te plukken en dat tweetal in eerste instantie vast te leggen. Het tweede van dat tal, een cabriolet met waarschijnlijk een slubberende motor trok mijn specifieke aandacht. En het mag geen toeval zijn dat ook nu weer de ‘kracht van rood’ al die aantrekkingskracht trok. Om dat te kunnen delen… gaat bij deze van kracht. Morgen de vierde mei. Een gedenkdag, opdat wij de vijfde kunnen vieren.
En ik eigenlijk een beetje in afwachting ben wat de dag daarna zal gaan brengen. Eindelijk een taartje”! Daarnaast heeft Jan er alles aangedaan om mij bij zijn escapades te betrekken. Het glazuur is niet helemaal van mijn tanden gesprongen, ik ben zowel gecommuniceerd als geexcommuniceerd, mocht de Basiliek van Meersen aanschouwen en is het wederom die olifant die ook dit verhaal tot een goed einde wit te brengen…