Inductie

Voorheen was het een fornuis en werd dit in sommige gevallen ingeruild voor een kachel. Vooral professionele kokers staan achter de kachel, hetgeen dan weer kan leiden tot een, twee dan wel drie sterren. Dat deze professionele kokers zich voor deze kunst laten betalen, spreekt voor zich. De opkomst van andere wijzen van koken, bakken en braden, na houtkachel, gasfornuis en magnetron zijn ontwikkelingen die het voedsel soms wat geweld aandoen. Tot, op een ander moment, de inductieplaat van zich liet horen. En die plaat, in een totaal ander kader, doet zich in de psychiatrie voor. Namelijk de inductie. Het zal me niet verbazen wanneer DSM V hier geen melding meer van wenst te maken, mogelijk door het gegeven dat de farmaceutische industrie hier weinig tot niets aan kan verdienen, maar toch acht ik het van belang hier nog even bij stil te staan. Al was het alleen maar in het kader dat moord ervoor kan zorgen dat een condoleanceregister wordt geopend, waar eenieder dan weer zijn of haar medeleven op kan betuigen. Mogelijk wat ver gezocht, maar af en toe bekruipt mij wel degelijk dit gevoel. Gelijk het niet lid zijn van een sociaal medium bij mij gelijksoortige gevoelens weten los te maken…
Inductie werd vijftien jaar geleden gekoppeld aan waanstoornissen. Veranderingen en ontwikkelingen staan niet stil en een van de onderwerpen waar toen aandacht aan werd besteed was die inductie. Soms gevolgd door het woord psychose, waardoor het een nog wat wranger beeld veronderstelde. Inductie noemt men het verschijnsel dat wanen door anderen worden overgenomen. Soms is dat enigszins begrijpelijk: je neemt aan dat iemand die je iets vreselijks vertel niet liegt. Mensen van wie je weet dat ze betrouwbaar zijn ben je geneigd te geloven. Maar soms gaat dat vertrouwen wel heel erg ver en wordt het verbazingwekkend dat iemand het ziekelijke karakter van de mededelingen niet doorziet. Vreemder wordt het nog wanneer de geinduceerde partij de waan met evenveel overtuiging, en eveneens met volledig ontbreken van elke zelfkritiek, gaat verkondigen. We zien dit vooral bij religieuze wanen dikwijls gebeuren. Iemand ‘ziet het licht’, heeft een angstwekkende of gelukkig makende ervaring, hoort de stem Gods, of deelt alleen maar mee dat hij Jezus is of een profeet. De kans is groot dat mensen uit zijn omgeving in hem geloven en dat er een beweging ontstaat. Denk aan ooit Lou de Palingboer dan wel de Bhagwan. Om van de Scientology maar te zwijgen.
Inductie komt ook regelmatig voor bij andere typen wanen en vindt niet alleen plaats in de omgeving van wanende mensen. Inductie is een kracht die de hele samenleving voortdurend beinvloedt. Dit zal te maken hebben met identificatie: het kind identificeert zich, vereenzelvigt zich onbewust, met zijn ouders. Deed het dat niet, dan zouden taal en cultuur niet bestaan, er zou geen samenleving zijn. Maar het kind identificeert zich niet volledig, het heeft een drang zelfstandig te worden; het heeft enige speelruimte. Dit laatste geldt ook voor volwassenen. Daardoor ligt een cultuurpatroon niet voor eeuwig vast, ook al is de ene mens, en de ene cultuur, heel wat beweeglijker dan de andere.
De ervaring leert dat maar weinig mensen in staat zijn binnen de cultuur een eigen menig te vormen. De overgrote meerderheid conformeert zich. Als de mode verandert, gaat bijna iedereen mee, en niemand herinnert zich nog dat hij kortgeleden heel anders dacht en deed.
Van de week kwamen ze weer eens langs. Een tweetal. Ik heb hen een bijzonder prettige dag gewenst, nadat ik het woord Wachttoren ontwaarde…