Schizoid
Toch kies ik op dit moment voor de volgende omschrijving:
schizofrenia simplex (psych.) vorm van schizofrenie waarbij voornamelijk
de volgende verschijnselen opvallen:
– het ontbreken van duidelijke psychotische verschijnselen,
– apathie, – autisme en
– splijting van de persoonlijkheidsstructuur waarin in toenemende mate defecten optreden;
in DSM-IV niet als stoornis opgenomen.
En ik kan me voorstellen dat deze insteek vragen oproept…
Ik zal proberen daar een antwoord op te bedenken in de wetenschap dat de werkelijkheid soms de realiteit verregaand weet te overtreffen…
Dus: er wordt aan gewerkt en ik vraag voor een moment om enige respijt!
Komt’ie:
mijn Zilvervloot ten onder zien gaan en een mogelijke relatie met Anke naar de knoppen geholpen…
Ik dronk in de Sherrycan op het Spui mijn drankjes, zag tips van Bootz in de ‘Drie Fleschjes’ hetgeen een proeflokaal was en kon mij over die schijnbare drempel van de zorg heenzetten…
De B! De psychiatrie in Santpoort. Enfin ‘Afscheid’ geeft daar een idee van. Maar de tijd schreed voort. Mijn carri”re nam die vlucht die het tot nu genomen heeft. Het vallen en vooral het opstaan heeft het een dan wel het ander van mij gevraagd tot…
Nu!
Geachte heer Pijper,
Ik wil u van harte feliciteren met uw 40 jarige jubileum in het onderwijs op 25 maart 2009. Tevens wil ik u danken voor de inzet die u in die lange periode hebt getoond.
Met de salarisbetaling van de maand maart 2009 zult u een jubileumgratificatie Ontvangen van een volledig bruto maandsalaris verhoogd met vakantietoeslag.
Ik wens u nog vele goede jaren toe bij de Amarantis Onderwijsgroep.
Met vriendelijke groet,
L.J. Molenkamp
Voorzitter College van Bestuur
Een bloemstuk! Van harte gefeliciteerd met het 40 jarig jubileum in het onderwijs. Team zorg OZW
En ik ben ziek! Tenminste, ik ben al ruim negen maanden uit het arbeidsproces ontheven. Mijn hart, weet JU wel, maar…
Ik sprak vandaag met Mevrouw K. mijn begeleidster van Achmea vitale. Achmea maakt deel uit van Eureko.
En zij vertelde mij dat zij mijn dossier had gekregen en dat er de mogelijkheid bestaat dat ik terug kan keren in het arbeidsproces. In welke vorm en op welke termijn werd mij niet geheel duidelijk en het riep bij mij een bepaald gevoel op.
Wie, wat, waar en wanneer. En op welke condities dan wel onder welke voorwaarden. Want tot op heden heb ik slechts een telefonisch spreekuur met haar mogen meemaken. Toch ben ik in een team besproken. En kon zij een collega raadplegen die iets wist omtrent cardiologie. En toen raakte ik toch…
Niet de weg kwijt. Want met het vooruitzicht dat ik levenslang mag blijven bewegen hetgeen Dr. M. mij heeft voorgehouden en de minimale tijd die deze vooruitgang mogelijk weet te bewerkstelligen heb ik, op mijn manier, een bepaalde vorm van therapie mogen ontwikkelen. Daarnaast heb ik een zekere invulling aan mijn tijd weten te geven. En dat zorgt dan voor die, schizo”de gedachten die mij op dit moment bezighouden.
Ik vind het zo knap dat iemand, door telefonische contacten en overleg met een collega, mij deze weg weet aan te geven, dat ik bijkans denk dat het slikken van mijn medicijnen, de beweging en het feit dat stress zoveel mogelijk gemeden dient te worden door mensen die lijden aan een decompensatio cordis, met een zekere overtuiging mij weet aan te geven weer terug te mogen keren in het arbeidproces.
Vooral als in de ene brief wordt gesproken over het feit dat terugkeren in zijn eigen functie niet meer haalbaar zou kunnen zijn en in een andere brief deze zinsnede niet meer terug te vinden is. Dat deze arts gaat overleggen over de volgende stappen en deze vervolgens met mij zal gaan bespreken…
Ik kreeg een tweede brief, nu wel met de juiste datum.
De medische informatie is binnen en ik zal dit bespreken binnen het team hoe we nu de vervolgstappen zullen zetten.
U hoort op korte termijn van mij = vandaag, 25 maart 2009.
Die brief is gedateerd 28 januari.
Prachtig dat ik op diverse fronten besproken dan wel gememoreerd word! Nog veel vreugdevoller wordt dit geheel als dit buiten mijn gezichtsveld plaatsvindt. En helemaal gelukkig word ik van het feit, dat…
Ben ik nou de weg kwijt of heb ik niet goed op de bordjes gelet”! Ik weet het niet.
Maar wat ik wel weet is dat ooit in het Provinciaal Ziekenhuis ‘Duin & Bosch’ er verschillende kleuren wegwijzers waren. En die wegwijzers gaven iets aan. Ik weet niet welke waarde ik aan deze wegwijzer zou kunnen geven, maar toen stonden ze voor iets.
Ik tast momenteel in een zeker duister maar noem dit zeker niet niets!
Welke wereld
opent zich
aan de kunstenaar,
gezien de kleuren
welke zonnestraal
verzengt de tranen
in een boog,
gezien de kleuren
welke regenboog
trof toen het oog
der kunstenaar,
gezien de kleuren
rood oranje geel
groen blauw en
ander blauw, wat
onbestemd
de stalen wachters
in de richting
be-wijzer-de
inrichting;
de grijze paal
met één woord
uit
keert terug naar
het grauw
der maatschappij.
Wik,
Acuut schizofreen werd ik van "Schizoid"… Wat weet je toch keer op keer een mengelmoes van gevoelens bij me los te maken!
Eerst.. en daar kreeg ik direct een gevoel van schaamte voor, ervaarde ik een soort jaloezie…
Waarom waren die mogelijkheden van terugkeer er "vroeger"niet”!
Nu lijkt men nog op je te wachten, je waarde te zien.. En je hebt nog veel te zeggen.. Nog te leren aan.. Blijkbaar wel ziek, maar niet "onbruikbaar"..
En dan realiseer ik me..
Je mag je niet ergeren
Niet inspannen..
Je moest "leuke dingen" doen.. Voor de tijd die je rest..
Want heel veel jaren zit je niet van de officieel pensioengerechtigde leeftijd!
En dan..
BOOS!
Is die "mevrouw de dokter met telefonisch spreekuur" wel helemaal goed in de bovenkamer”
Waar komen die "mogelijkheden"die zij ziet vandaan”
Uit een computer.. een wiskundige berekening van wel en nietjes… “”
Ze heeft je niet eens gezien..
Leest ook vast Wikswegen niet
Schizo…zij dan… moet wel..
In ieder geval zeer onverantwoord in de weer, daar je cardioloog; de specialist in dit verhaal, een andere weg wijst!
En dan het ONDERWIJS!
Genoten hebben we van je..
En Ja je hebt nog veel te zeggen.
Maar niet in de stressgevoelige omstandigheden van een lokaal of overlegorgaan.. Met anderen die je proberen onderuit te halen, om het maar even op zijn Hollands te zeggen..
Want als die dame je kende zou ze weten dat jij bent wie je bent.
Je gaat er voor.
Geeft je ziel
En dat wekt hier wat irritatie
Daar wat jaloezie
En wat tegenwerking
Naast diegenen die je willen horen..
Kortom..
Weer terug in het arbeidsproces zoals het was.. Niet verstandig!
Veel te veel stress
Gevaarlijke spanning..
En het gesprek daarover… met die telefoondokter,
Daar moet een bemiddelaar tussen.
Niet door jou-zelf te voeren
Omdat je veel te betrokken bent
Want dit is de essentie van jou Zijn..
Waar heel beperkt naar wordt gekeken.
Vanuit maar een hoek.
Dus.. Lieve Wik.. Alsjeblieft..
Laat haar contact opnemen met JOUW cardioloog.
En laat iemand (meegaan) met haar gaan praten..
Tenslotte hadden jullie telefonisch contact omdat je in eerste instantie niet in staat was haar te bezoeken.
Jij bent niet waardeloos omdat je niet meer aan het arbeidsproces deelneemt.
Je bent heel waardevol voor velen, maar op een nieuwe manier.
Maar voor de klas of andere setting..
Daarin moet je tegen jezelf worden beschermd.
En dat zou die telefoonarts moeten weten..
Lijkt verdorie Amerika wel!
Siccko is here!
Sorry, dat ik zo doordraaf..
Maar gisteren was ik zo blij je weer te "zien"..
Dat ik beschermingsneigingen krijg.
Wil dat je dit kunt blijven doen
Omdat het goed doet
En al energie genoeg kost
Dat op zich moet al duidelijk maken, waar je je bevind.
(Mocht iemand last hebben van het geven van persoonlijke informatie…of zich daar prettig achter probeert te verschuilen.. Angstig "fouten" te maken..
Ben te allen tijde helemaal bereid om de telefoondokter (met je) te bezoeken… Gezellig in het daartoe bestemde aangepaste Connexxion-busje..
Zal ik haar even duidelijk maken waar ze mee bezig is…
STRESS TE VEROORZAKEN!
En dat is niet goed. In het blijven verkeren van WIK
Dus..
Doch heimelijk hunkeren wij…naar werkelijkheid
Op ijle vleugels, als een teder waaien
lijkt lieflijk ons leven heen te gaan,
lichtvoetig schijnt het rond het niets te draaien
waaraan wij offerden tijd en bestaan.
In leegte, zonder dwang of nood, verglijdt
ons leven vrij en steeds tot spel gereed.
Doch heimelijk hunkeren we naar werkelijkheid,
verwekkingen, geboorte, dood en leed.
Hermann Hesse
Op nog 40 jaren in het onderwijs! Bedankt voor ‘extraatje’, met de nadruk op ’tje’! 😉 Dikke kussen, Ellen
Och ja Wik, wij kunnen natuurlijk gezamenlijk het examenburo gaan runnen. Maar; trek je niet teveel van zo’n Arbo-mevrooi aan. Ik weet uit ervaring dat ze meestal heel theoretische te werk gaan en inderdaad zoals Trudy zegt; vanuit papieren modellen redeneren. Tja, je bent niet voor niks Arbo-arts…..;(…..;)
Je eigen cardioloog is de maatstaf en slechts hij/zij is in staat je op goede onderbouwde manier een ECHT goed advies te geven m.b.t EVENTUELE werkzaamheden.
Maar; je bent welkom als mijn werk-compagnon……twee heertjes op het Schellinkie van OZW……hahaha……
… begint verdorie echt op een ‘werkelijkheidsparodie’ te gelijken…
Waar heb ik die twee kereltjes toch vaker gezien”!
Dank voor JUW woorden en harten en riemen, zo is dit vandaag ook al weer verleden!
Tijd vliegt..
Gretig wachtend..
Als dorstig in een woestijn