Silvester/Ralph. De ontmoeting 4.

Aan de ene kant wordt een zaak opgedoekt, aan de andere kant heeft een ondernemer het lef een zaak te openen. Waar de opgedoekte zaak momenteel een desolate indruk maakt, gelijk een gebit waarin een aantal tanden ontbreken, staat de andere zaak met strips voorbijgangers uit te nodigen. Nu zijn strips op dit moment niet direct zaken waar de gemiddelde Nederlander zijn eerste levensbehoeften mee zal bevredigen, gezien de prijzen die heel terloops in de supermarkten stijgen, maar dan nog zullen er altijd mensen zijn die hun keuze daarop laten vallen. Maar dan wordt het kiezen, zoals ooit in de NL zaak gekozen kon worden uit duizenden artikelen. Van een eenvoudig gloeipeertje, een lampje tot de meest aangeklede fiets. Een winkel met de uitstraling van een fossiel en als zodanig, veelal via foto’s, de hele wereld over. Alkmaar en de NL zaak een begrip, vooral wanneer de vrijdagse kaasmarkt ten einde spoed. Ten einde spoedde, want nu is er Silvester!

Het is niet aan mij om reclame te maken, maar dit keer wil ik daar niet omheen. Op de hoek van de Huigbrouwerstaat en het Verdronkenoord is Silvester nu een drietal weken gevestigd. Ooit de plaats waar de Bloemenschuit de tulpen uit Amsterdam kon slijten, nu een terras waar koffie met wat lekkers genuttigd kan worden. De kleine geneugten die nog door menigeen genoten wordt. Maar ook daar gaat het niet om, neen, het gaat om die ontmoeting. En het is dan ook een groot genoegen dat Ralph de tijd heeft en de tijd neemt om mij, als potentiele klant ter wille te zijn. Silvester. Waar viel mijn oog op dat ik binnentrad” Op die eend. Die echte ouwe, onverwoestbare 2CV, waar wij ooit de gelukkige bezitters van zijn geweest. Allereerst die blauwe eend bestel, met een viertal ramen omdat de standaard een tweetal was met het kenteken 77-13-PB en daarna een gewone uitvoering in het groen, waarbij de airco na een jaar wat mankementen begon te vertonen. Niet ongebruikelijk in dit klimaat waarbij de zee een niet onbelangrijke rol speelt. En dan begint het, het begin van de, ja oke, ik geef het toe, de hebzucht. Noem het geen verslaving, maar in zekere zin ontkom ik daar niet aan. Het is nu eenmaal genieten in een winkel zo vol geladen dat de tijd…
Ik heb nog meer op mijn programma staan, maar ben benieuwd of Ralph ook stripboeken heeft met het thema circus. En dan begint voor hem ook een speurtocht. Een speurtocht die eindigt met Gilles de Geus van de hand van Peter de Wit en Hanco Kolk. En het kan haast geen toeval zijn dat Single, de dagelijkse strip in de Alkmaarsche Courant ook van hun hand is. Waarbij ook dit keer de zorg een belangrijke rol speelt gezien het volgende beeldverhaal (alleen de tekst dit keer, waarbij ik mij maar ten dele schuldig maak aan plagiaat, dan wel inbreuk maak op de rechten!)

Plaatje 1.
Directeur: Dokter van Swieten, u werkt nu al tien jaar in dit ziekenhuis.
Van Swieten: Dat klopt.
Plaatje 2.
Directeur: In al die jaren is er nooit fraude bij uw declaraties geconstateerd, u heeft nooit verzuimd en u heeft nimmer voor de medische tuchtraad hoeven te verschijnen.
Plaatje 3.
Directeur: Daarom hebben we besloten om een onderzoek naar u in te stellen.

Daar wil ik het voor vandaag bij laten. Een stripverhaal dat in een drietal beelden de huidige maatschappij en de tendensen daarin zo weet te vertalen… ik houd, net als van Swieten, mijn mond stijf dicht!