sjansjee

Een uurtje de mist in. Een uurtje zomaar kwijt. Een uurtje wat zich, op een ander tijdstip, laat terugbetalen. Een uurtje minder werken voor de ‘baas’ zonder daar loon op in te hoeven leveren. ’s Morgens weer de duister ontmoeten. Het ochtendgloren wat zich, ergens onderweg, manifesteert. Het gapen en een vage vermoeidheid die een tol vraagt. De biologische klok die tegennatuurlijk de atoomklok van de rel brengt. Waar een nanoseconde van belang dreigt te worden. Om de exacte tijd voor de wereld te bepalen. Om nieuwe sterrenstelsels in het grote mysterie van de geschiedenis te kunnen plaatsen. Ontdekkingen die vechten om dat enkele plekje. Zoals Mars momenteel door digitale bewerking tot leven wordt gewekt. Zich ook daar pieken en dalen voordoen. Op een onnoembare afstand. Want zoveel keer rond de aarde valt al nauwelijks te bevatten. Al laat de grootte zich vaak afschikken door het kleine, gelijk Goliath ooit ondervond. Of Calimero nog een duit in dat zakje doet. Micro en macro wereld. En een portret dat ik onder ogen kreeg. Van ‘m’n eige”‘. Niet zomaar een portret. Een plaatje van een plaatjesportret. Als probeersel.

Zoals het weer vandaag nog per moment weet te wisselen. De kou niet uit de wind verdwijnt en een mate van guurheid niet te ontkennen valt. Het kan dan wel weer voorjaar zijn, maar narcis en krokus schuilen wat in hun behuizing. Het groen wat teer en frisheid vooronderstelt, blijft wat aan de takken hangen en de oproep van Erik om het voorjaar te vangen, laat wat op zich wachten. Van hier naar daar en van daar weer terug is als een gebed zonder enig einde. Een eindeloze weg die aangeeft op dezelfde weg terug te gaan. omdat de weg doodloopt en men vergat hier een aanwijzing voor aan te geven. Of omdat niemand enige aandacht voor dit bord opbracht. Het bord liever voor de eigen kop wenste te houden”

De wereld verandert en de mensheid probeert die verandering bij te benen. Of het omgekeerde. Maar dat zal zich minder snel voordoen. Tenzij je Engel leest. Engel Prins, conci”rge en bewogen vogelbeschermer. Een Egmonder. Maar dan van aan Zee. Hoeder en behoeder van wat zwemt en vliegt. Wat door en onder water jaagt en zich laat verstikken door de PCB. Engel, ooit lasser, een poging deed om de afwijkende menselijke geest te doorgronden. Helaas op een ander moment afhaakte. En nu een maand een rubriek mag vullen onder de noemer Forum. Nog steeds wat te vertellen heeft. Probeert de ander van zijn opinie te doordrenken omtrent de schatplichtigheid die wij hebben aan hen die ons na komen. Na ons komen. Want de wereld blijft voorlopig nog wel even draaien, ook al breekt op IJsland de hitte door. Van een ICEsave geen sprake kan zijn als die gletsjer verdwijnt. Vloedgolven verschijnen die mogelijk de verdwenen miljarden naar de kelder zullen jagen. Een nieuw Atlantis op de bodem verschijnt en land simpelweg verdwijnt”

VERANDERING

 

Niet dat het

sporen

achterlaat

de verandering,

 

je ogen lachen

merkbaar

minder

uitgelaten

 

zichtbaar

voor degene

 

die hier oog

voor heeft;

 

voor de

kleppenkijkers

is er niets…

Succes vandaag in alle vroegte en sta even stil bij het moment dat het ochtendgloren verschijnt! Toen Bums werd geboren”