Trffic lghts II

Wachten! Wachten op wat komen gaat, maar niet eerder reageren dan dat dat wachten van een startsignaal wordt voorzien. Nou, mooi niet! Tenslotte kwam ik de aankondiging voor het kunstwerk van maart al in februari tegen en heb terstond mijn pen gepakt. Ietwat overdreven want tegenwoordig komt er geen pen meer aan te pas. En dat kan een zegening zijn, hoewel…
Deel drie van de kunstuitleen heeft me toch weer weten te inspireren. Nu is dat niet echt heel moeilijk, wanneer ik mezelf de kans geef om weer eens lekker aan de loop te gaan en mijn gedachten op een bepaalde manier te gaan kanaliseren, maar wanneer dat kanaal in zekere zin ook nog recht doet aan de bijdrage die voor maart op het programma staat, wordt het helemaal bijzonder. Traffic lights. Da’s dan de titel voorzien van een stoplicht met voorspelbare kleuren. En die voorspelbare kleuren dienen dit keer om het volgende verhaal aan op te hangen. Nu weet ik niet of dit wel echt een ophangverhaal is dan wel dat het neigt naar een hangopverhaal, maar het geeft mij toch wel weer enige voldoening. En met die voldoening kan het volgende tot je komen!
TRAFFIC LIGHTS.
Kijk, het zit zo! Maar als je zo kijkt, ziet het anders. Als je niet kijkt heb je kans dat je verbeelding met je aan de loop gaat. Dan kun je beter even wachten. Tot het moment waarop je mag. En als je mag, dien je nog steeds goed uit te kijken. Voor je het weet word je van je sokken gereden. Gaat een wielrijder er met een gang van door. Of denkt die vermetele wegpiraat dat hij nog wel even snel… Het gaat nu eenmaal niet altijd even soepeltjes. Tenslotte verblijven wij niet in Almelo! Want daar gebeurt het! Moeten wij het hiermee doen. En ons simpelweg houden aan de regels, wat niet altijd tot vrolijkheid stemt. De regels houden nu eenmaal geen rekening met de uitzondering! En dat ben jij! Die uitzondering…
Neen, dan vroeger. Toen had je nog die prachtige oranje knipperbollen. Maar dat is ver van voor jouw tijd. Nu hebben praatpalen het ook al afgelegd. De vooruitgang laat zich nu eenmaal niet keren. En stilstand is, per definitie, nog steeds een achteruitgang terwijl wij op de vooruitgang zijn gespitst! Vandaar dat wij wachten op dat groen. Ons houden aan het rood. En onderwijl…
Vertoeven in het verleden, stilstaan in het heden en ons opmaken voor de toekomst. Dat biedt dit licht. Is dat geen wonderlijk gezicht”!
Lekker bezig. En dat bevalt me wel. Een beetje van dit en nog weer wat anders en voor ik het goed en wel besef zit ik bij die voorstelling. Van Nachtgasten. Te gast in de Vest. Maak ik me op voor de herhaling van Zin op Zondag. Aanstaande zondag in de Groote Kerk. Met soep toe en zorg ik er dit keer voor mijn pilletjes mee te nemen, opdat ook ik die verse soep kan gaan genieten…