Welcome home!

Het kan natuurlijk altijd anders. De vraag of dit tot een verbetering zal gaan leiden is, op dit moment, minder relevant. Misschien wel totaal irrelevant! Neen nu, bijvoorbeeld eergisteren als uitgangspunt. Ik had het over de Staat Nevada en wel in het bijzonder Las Vegas. Alles wat wij in 1979 mochten aanschouwen, heeft plaats gemaakt voor totaal onbekende gebouwen. Bolwerken waar nog steeds gegokt, geentertaind en waarschijnlijk ook nog steeds gehoereerd wordt. De gokpaleizen van toen zijn achterhaald door de grotere mogelijkheden van nu. Het heeft iets weg van ooit dat credo van De Boer’s tentenbedrijf: het mogelijke doen wij direct, het onmogelijke duurt iets langer. Een quote die er nog steeds toe doet. Tenminste, in de ogen van de leek die ik ben. Het geeft iets weer van de uitdaging die niet uit de weg wordt gegaan: het creatieve element wat te koppelen is aan dat brein dat mensen tot hun beschikking kunnen hebben. Let wel kunnen hebben. Het is nu eenmaal geen garantie voor een ieder. Daarnaast is inventiviteit een ander sleutelwoord. Neem nu bijvoorbeeld die ‘walking floor’, waardoor op Schiphol die eindeloos lange overdekte passages te behappen zijn. De waarschuwing van ‘mind your steps’ aan het einde, waarbij die mededeling niet geheel overbodig blijkt te zijn. Voor je het weet lig je languit gelijk een kleedje in een uitgelezen marmeren gang.

Hoe ik op Schiphol kom” Om kwart over vijf ging vanochtend de wekker. Reveille en niet veel later op weg naar Schiphol. Geloof het of niet, maar om die tijd heeft het er veel van dat half Noord-Holland op weg is om de mogelijke files voor te zijn. Hetgeen op de terugtocht bewaarheid werd. Gelukkig voor ons reden wij dit keer aan de goede kant. Het eerste Amerika-stel kwam terug uit Washington, na eerder al een vlucht Las Vegas/ Washington achter de rug te hebben gehad. Een verblijf van ettelijke uren in de lucht, onder het gedempte gebrul van een tweetal motoren.

En waar ik gisteren vrolijk de balen in had, doe ik het vandaag wat rustig aan. Ik zou bijna durven zeggen, de ‘ballen’ ware het niet dat juist die ‘balle’ verrekte veel weg hadden van kunst. En gezien het feit dat kunst de spieren staalt, lat ik het hierbij. Dat hondje heeft nu eenmaal al moeite genoeg om met zijn vier pootjes op de grond te blijven. Zou verdomde zielig zijn wanneer juist dat beestje het luchtruim kiest..