zwaaien

Zo’n dag als vandaag laat zich absoluut niet met gisteren vergelijken. Terwijl morgen, op dit moment, nog een raadsel is. Vaak is het echter een kwestie van afwachten. Besef je pas wat de toekomst voor je in petto heeft, op het moment dat een situatie zich voordoet. Als zo’n situatie zich voordoet. Wat echter te denken als zo’n situatie zich niet voordoet” Is het dan opeens een verloren dag” Een dag die opgaat in ‘die Vergangenheit”‘ Of wordt het juist dan weer tijd voor de bekende woorden: ‘er was eens…’
Een vraag waar ik vandaag mee aan het spelen was lag in het verlengde hiervan. Een verhaal waarin de woorden blijmoedig, deemoedig, ootmoedig en weemoedig een rol zouden kunnen spelen. En dat gekoppeld aan verschillende uitdrukkingen die ik vandaag bij mensen die ik tegenkwam van toepassing zouden kunnen zijn. Blijmoedig was dat kind wat heerlijk op zijn fietsje gezeten van verre reeds begon te zwaaien. De onbevangenheid straalde van zijn gezicht. De begeleider (vader, oom, neef desnoods) vertoonde iets van weemoedigheid op zijn gezicht, verscholen onder een zwarte cowboyhoed, die gelijktijdig een belangrijk deel van zijn gezicht in de schaduw zette. Een moment wat voor, tijdens en achter mij ligt. Ook iets wat zich goed had kunnen lenen voor een begin als in ‘er was eens…’

Stel ju nu eens voor dat dit kind in de toekomst zou kunnen kijken. Daar, op dit moment, een uitspraak over zou kunnen doen. Ik hem de volgende vraag zou stellen: hoe word je wat je bent”! Langs welke bergkammen moet je scheren om te worden wie je bent” Welk lot kun je pareren om jouw staat van zijn te kunnen bepalen” Kun je continueren, stabiliseren, desintegreren of stomweg tevreden zijn” Waar blijven je onvervulde verlangens hangen” En wat doe je / deed je met de vervulde” Hebben uitspraken & overdenkingen een eeuwigheidswaarde als er een sprake is van een tijdperk wisseling” En wat als de ‘boze buitenwereld’ bij je binnendringt. Ben je dan toch in staat om daar weer bovenuit te komen. Of gaat ook jouw vertrouwen dan verloren” Waar zal de tovenaar in jouw leven verschijnen. Of zal die voor altijd uit jouw leven verdwijnen” Of wordt jij straks toch een kind van het Aquarius tijdperk” Want…
vanaf het jaar 2012 breekt de Nieuwe Tijd aan. ‘The age of Aquarius.’ De ochtend die reeds in Hair werd aangekondigd. En dan spreek ik over het jaar 1970 van de vorige eeuw. Dit tijdperk zal zich kenmerken door oprechte belangstelling voor de medemens, respect voor de aarde en zijn bewoners en verdiepte spiritualiteit.

Het vissen tijdperk waarin mededogen en verdraagzaamheid kenmerken waren, mondden uit in medelijden en oorlogen. Mededogen en verdraagzaamheid kunnen echter alleen bestaan bij de gratie van de heelheid van jezelf. Het is goed om een ander behulpzaam te zijn, maar zorg eerst wel goed voor jezelf, anders ben je niet eens in staat een ander van dienst te zijn. Veel hulp die geboden wordt bestaat echter uit een verkapt soort schuldgevoel.
Juist dan speelt in mijn verhaal, naast uiterlijk, het innerlijk een belangrijke rol. Want het was zo’n lief jongetje met een krullenkop die naar me zwaaide. Door hem in de toekomst te plaatsen hoeft er ogenschijnlijk niets aan de hand te zijn. Maar mogelijk van binnen borrelt het reeds. Misschien is een kwade heks al een drankje aan het bereiden..Zoals dat is veelal in een sprookje! Kent mijn sprookje een grote werkelijkheidswaarde. Maar kan er nog wel sprake zijn van een sprookje”

De wereld om mij heen. Gezichten die nederig blikken, mensen die opgewekt gestemd zijn, mensen die zich als onderworpene manifesteren of waar de treurige gemoedsstemming van afdruipt. Ik weet niet wat mij vandaag bezielde, weet wel dat die woorden en die blik in de ogen van dat zwaaiende jongetje het vorengaande naar voren bracht. En voor wat betreft het volgende: morgen weer een andere dag!