I.M. / M.L.

Maarten is begeesterd. Maarten is bijzonder. Kritisch. Gepassioneerd. Maarten is journalist. Reist wat af door stad en land en ommestreken. Haalt de krant met wetenswaardigheden. De Alkmaarsche Courant. De editie rond Schagen. Is bekend in dit boerenland. Geboren in Medemblik: opgegroeid op het West-Friese platteland. Hensbroek of all places. Heeft acht klassen Lager Onderwijs achter de rug. Een onvoltooide avondstudie op MULO-niveau. Kent uiteenlopende beroepen: boeren- en tuindersknecht (annex bladenbezorger en meteropnemer) kruideniersbediende, verkoper in een grammofoonplatenzaak, impresario en tenslotte journalist. Daarnaast vindt hij nog de tijd om promotor, manager en producent van tal van amateurtheaterproducties te zijn. Al met al een bezig, nijver baasje, immer gewapend met een soms ietwat vileine pen en een opschrijfboekje, te lezen als Maarten’s ‘bal’boekje waar ik, op een ander moment, in mocht verschijnen. Maarten kent, ogenschijnlijk geen angst. Stapt overal op af indien er geen sprake is van onweer. Maarten danst nimmer, gaat ook niet vliegen en heeft een hekel aan water en autorijden. Aan dat laatste ontkomt hij echter niet. Maarten wandelt dagelijks, leest, luistert en kijkt. Maarten ontpopt zich als recensent. Maar keert niet altijd ‘Voldaan huiswaarts’ de titel van het boek bij het 100 jarig bestaan van E(endracht) M(aakt) M(acht) uit ’t Zand, waar ik in 1980 mijn opwachting mocht maken. ‘Goed spel EMM in Geld te geef’, luidt de recensie. En Maarten notuleert mijn naam, in dat eerder genoemde boekje. Camillucci was mijn rol, een gangster met een aangepast IQ die lekker over de top mocht spelen. Hetgeen ik dan ook met verve deed. En dat mijn naam door Maarten was genoteerd, blijkt niet veel later wanneer hij mij een klein rolletje in “Betje regeert” aanbiedt en een belangrijke rol bij het opbouwen en afbreken van datzelfde stuk. We reizen rond in een vrachtwagen van ooit de Wolfederatie en Gert Kramer is de grote regelaar van dit geheel, terwijl Gre, zijn vrouw, medespeler in in dit stuk. Want Maarten weet van wanten en kent zijn klanten. Bij EMM blijf ik een aantal jaren van die club deel uit maken, terwijl Betje nog steeds blijft regeren, tot…
De Nieuwe Tooneelvereniging. Een volgende loot aan de boom die Leegwater heet. En Maarten zoekt dit keer veel figuranten: zo’n veertig personen maken dit keer deel uit van zijn gezelschap, die niet spelen in het Scagon theater maar uitwijken naar Igesz, waar de ijsmachine bij stil spel de ruimte in bezit tracht te nemen. Verschillende regisseurs krijgen van Maarten het verzoek of zij de verschillende stukken van Heijermans onder handen willen nemen. Tenslotte heeft Maarten in zijn hoofd gezet om de traditie van Diever met de Shakespeare stukken ook als traditie in Schagen op te gaan zetten. Gedreven Maarten dus. Een gepassioneerde Maarten die zich, achter de schermen in het Scagon, een plaatsje heeft verworven en zich van ieder commentaar onthoudt. Tot negen voorstellingen gaat het goed; de tiende voorstelling ‘Schakels” kent een bewerking van Jan Hoedjes die Maarten absoluut niet zint. En dan is daar het moment waarop Maarten zijn pijp aan geen ander geeft…
Maarten schrijft. Maarten werkt. Maarten bewerkt. En Maarten gaat mee in de vaart der volkeren. Weet van de ‘Prins geen kwaad’, brengt Lou de palingboer weer tot leven en stort zich met vol elan op de volgende uitdaging tot…
zich een ziekte openbaart. Maarten wordt niet opgebaard. Maarten stelt zich beschikbaar. Aan de wetenschap. Maarten is dood: lang leve Maarten!