vandaag = de dag daar weer na!

MORS ULTIMA LINEA RERUM ofwel de dood als uiterste grens der dingen. Niet de eerste keer dat deze spreuk passeert en waarschijnlijk ook niet de laatste. Een schedel, de botten dan wel een masker dat de dood verbergt, gelijk ook ik met de regelmaat van de klok mijn figuurlijke masker weet te gebruiken, tot… deze keer is het een beschermnetje waarachter ik me schuil. Ben nog steeds bezig met een ‘voorstudie’ omtrent de opdracht die Ton V. in onze mik heeft geschoven. Laat dit keer de samenloop dan wel het ’toeval’ en rol gaan spelen, wanneer je je inbeeldt met het werk van Magritte aan de loop te gaan. Nu is Magritte ook reeds dood, hetgeen betekent dat ook hij die grens wist te passeren, maar dan nog blijft zijn werk mij intrigeren. Hetgeen mij brengt op die andere afbeelding, een werk van Pleun, de dochter van Henk Jan en Lil. Ook dit keer een interpretatie die de noemer zou kunnen dragen als iets in de geest van: ‘laat de kinderen tot mij komen’, wanneer juist deze uitspraak zo zwaar beladen is. Hetgeen de luchtigheid van een Mona-toetje in gevaar brengt, terwijl zijn doorluchtigheid zich een hapje permitteert. Wat, naar mijn idee een prima afsluiting is van de avonturen die wij mogelijk hebben meegemaakt dan wel hebben ondergaan. Oisterwijk, ooit bekend door een meubelfabriek die ook ten gronde is gegaan, gelijk zoveel andere zaken hun tol hebben gevraagd.

De dood als uiterste grens der dingen. Ik geef het je te doen, in een tijd waarin oorlog en rampspoed dagelijks de kranten dan wel het nieuws weten te halen. Virussen links en rechts om zich heen grijpen, Halloween en de doden las het ware constant muteren en wij ‘Ollanders’ steeds meer ‘veramerikaniseren.’ Het land van heilloze beloftes, de genootschappen die zich op de mensheid richten en het Halleluja dat steeds luider klinkt. Wanneer het Leger in Amsterdam in de geest van Majoor Boschhart een nieuw pand voor dak- en thuislozen laat openen door Prinses Beatrix tegenover de Brouwerij ‘De Prael” bestierd door begeleiders van mensen met een psych”atrische handicap waarschijnlijk op termijn gevolgd door de kreet van een ‘geestelijke afwijking met mogelijkheden’ , zal het mij niet onwaarschijnlijk voorkomen dat het dan niet zo lang meer zal duren dat ‘dollen en dwazen’, krankzinnigen en gestoorden, gekken met gebreken de normalen uit de stad weten te verjagen… was het alleen maar door het feit dat woningen/appartementen daar financieel niet langer op te brengen zijn…