Wasem-beeld

Veldwachter was de een, koddebeier de ander. Met een sabel en een notitieboekje in de hand, hielden zij het gespuis onder controle. Illegale jacht en smokkelen was verboden en van een boterberg nog lang geen sprake. Ook in die tijd werd er gemoord, doodslag kwam geregeld voor en een vuurwapen, ach een voorlader dan wel een achterlader was allang uit de gratie. Een degen om iemand aan te kunnen spietsen was iets wat door de floret werd achterhaald. Of er moest sprake zijn van een Kreidler, waarbij Florett een nadere type-aanduiding was. Waar dit nu weer op slaat” Geen idee, maar de wetenschap dat Michiel de Ruyter als vlootvoogd het Engelse gespuis een optater wist te verkopen, zal waarschijnlijk hebben bijgedragen aan het beeld dat wij nu nog steeds van deze held hebben. Wanneer een actiegroep zijn naam in Michiel de Rover probeert te veranderen, halen wij hooguit wat meewarig de schouders op. Maar laat geen Marinier hier kennis van nemen: tenslotte bestaan de Zeesoldaten ook al verschillende eeuwen!
Goed dat de gemiddelde mens niet geheel en al ontkomt aan het zelfbeeld wat hij mede heeft geschapen. Of heeft weten te scheppen, afhankelijk van zijn of haar zijn op dat moment. Waarbij spiegels uitgelezen klankborden zouden kunnen zijn. Let met name op de vorige zinsconstructie! Zouden kunnen en dat geheel gelardeerd met een vorm van zijn, die er ogenschijnlijk dit keer wel toe doet. Te weten dat dit beeld zich voordoet in de knoppen van de wasemkap, biedt een mogelijkheid om jezelf onder ogen te komen. Vandaag doe ik het ermee, waarbij het ene beeld als een soort van proef beschouwd dient te worden, het andere beeld waar het voor staat: ziehier mijn zelfbeeld. Waar nog meer dan genoeg op valt af te dingen…