VAKMENSEN VAAK geen VAKlui

Het leven is als sneeuw:

je kunt het niet vasthouden maar de herinnering blijft.

Kreeg deze tekst van M. Omdat hij deze tekst wel toepasselijk vond. En ik naliet om naar het waarom te vragen. Want sommige vragen stel ik wel, maar meer van binnen.
Niet omdat ik niet nieuwsgierig ben naar een mogelijk antwoord, een bewering dan wel een mening, maar meer om stil in de gedachte te staan. Als het ware in de gedachte op zich. Alsof ik mij dan in een vacu”m begeef.

De transparantie van een ei. Een glazen ei weliswaar.

Onkwetsbaar in dit vacu”m zou ik dan met mezelf van mening willen verschillen. De plussen tegen de minnen wegstrepen en kijken welk een rijkdom zich in deze ruimte dan gaat voordoen.

‘Als de kerstboom zich stripteasend van alle naalden heeft ontdaan, rest er nog genoeg tijd om te somberen!’

Zo een tekst dat vind ik ‘kicken!’ Tenminste, zoals woord en woordgebruik zich laten gebruiken om tijd van een invulling te voorzien. Als Paul Kusters daar dan weer de tijd voor zou kunnen nemen. Want hij heeft wat met tijd.

En waar dit op slaat” Ach ik was weer eens ergens vandaag.

Op de Lezersdag 2010 van het Noordhollands Dagblad.

Verdwaalde bij eentweetal cartoonisten. En een tekstschrijver. Hun namen” Paul Kusters van de strip ‘Toos & Henk’ en de tekenaar van Elsje, Gerben Valkema en tekstschrijver Eric Hercules. Vakmensen. Want vakmensen zijn vaak geen vaklui. Want als zij hun vak lui zouden uitvoeren zou er niet veel meer dan een witje kunnen ontstaan.
Was razend nieuwsgierig naar het uiterlijk van de moeder van Elsje. En dat is bijna gelukt. Helaas stond de spiegel ietwat gedraaid en was het onmogelijk om die draaiing tot een verandering over te halen. Gelukkig kwam Elsje in beeld. En van haar juffrouw viel geen spoor te ontdekken… en dat de beide heren hun capriolen overtuigend en bijzonder serieus nemen spreekt eigenlijk voor zich. Gelaten poseerden zij voor mijn lens. En het moet gezegd: het ging bijzonder van harte! Dank daarvoor, gewiekste heren! En vooral: laat de hoofdredacteur zien waar de grenzen van het minder betamelijke zouden kunnen liggen. Zoals Jan Peter zou ik genegen zijn excuses te maken.

Ik zou juist hem willen herhalen: ‘U kijkt(ook)zo lief…’
Maar dan tegen de ‘vaders'” van Elsje en haar ouders. Want als ik de woorden tegen de moeder van Elsje zou uiten, zou mij het volgende ook kunnen overkomen.
‘Aanmatigend, ongepast en seksistisch’, zegt Margriet van der Linden van Opzij. ‘Het heeft de strekking: breek jij daar je mooie hoofdje maar niet over, dit zijn grotemannenkwesties.’
Femke Halsema van GroenLinks zei dat ze Balkenende een knietje zou hebben gegeven als hij zoiets tegen haar had gezegd.
En dan kan Paul Kusters er met zo’n reactie vandoor gaan!
PINKPOP: GEEN POLITIEK
Landgraaf ” Het publiek op Pinkpop is niet gediend van politiek. Dat bleek gistermiddag toen PvdA-lijsttrekker Job Cohen het podium betrad.
De ‘burgervader van Nederland’ aldus Giel Beelen, opende het popfestival in Landgraaf door symbolisch af te tellen. Vanuit het publiek klonken tijdens zijn korte optreden afkeurende klanken en boegeroep. Gitarist Mark Jansen van de Nederlandse symfonische metalband Epica bleek niet zo gecharmeerd te zijn van de aanwezigheid van de politicus.
“Ik hoop dat dit podium het komend weekend gevrijwaard blijft van politieke rakkers”, riep hij het publiek toe. “Politiek bedrijf je maar ergens anders.”

waarop Paul Kusters Toos & Henk als volgt laat reageren:

Tekstbalk: ‘COHEN UITGEJOUWD OP PINKPOP’

(Toos en Henk op hun favoriete bank”

Toos: ‘Dachten wij dat jongeren…’

Henk: ” geen verstand hadden van politiek.’

Geniaal door de eenvoud. En met die eenvoud voor ogen had ik een verzoek: ‘graag iets met Job Cohen en Pinkpop…’

Helaas! De inspiratie bij Paul was als een citroen door voorgangers eruit geknepen. Ternauwernood terug van een indringend vraaggesprek waarin om een duidelijke verantwoording werd gevraagd, was de pot crea bijkans leeg. Zijn opmerking dat over een jaar niemand meer zou weten wie Hans Dijkstal was (VVD politicus en saxofoonspeler of saxofonist en politicus) was de opmaat voor Job Cohen over een jaar. En toch is het hem gelukt! De allerlaatste druppel rolde toch nog uit zijn pen. Maar of dit ook zo gelukt zou zijn als zich een direct beeld zou hebben voorgedaan, zal altijd wel de vraag blijven. Maar het staat er!
In Toos & Henk na de operatie. In schattig rose. En de vraag van Henk of Toos ‘de bon nog heeft…’
Mensen die wat achter laten.
En ik de rol van notulist maar op me neem. Mensen die ook met velerlei gedachten spelen. Het te kwaad kunnen krijgen met gevoelens. Hun gevoelens. En hoe anderen daar dan weer op kunnen reageren.Met schouderklopjes of met een schouderophalen.
Misschien wel het beste met je voorhebben maar waarbij het wat onbeholpen ‘de strot’ uitkomt. Mensen met de beste bedoelingen.” Of gewoon mensen die net zo onbehouwen verder gaan als dat zij altijd al deden. Geen emo- maar meer ego-typjes”
Mensen die tekst en tekeningen achter laten. Plaatjes maken en momenten proberen te vangen. Vast te leggen. En te herhalen. Soms kun je het leven wel even vast gaan houden”
Nog vaker doe je het toch in die herinnering. Ontdaan van kleuren. Ontdaan door de omstandigheid. Mogelijk van wat meer contrast voorzien. Of stomweg ‘opgeleukt!’
Ook ik mag woorden achter laten.
Soms gedreven, soms hoogdravend, soms gewoon wat flauwekul. Goed dat er dan weer anderen zijn die daar dan weer mee uit de voeten kunnen! Want zo kan het bloemrijk groeien!

WOORDEN ACHTER LATEN

Als ik het ooit opnieuw kan doen

hoe zou ik dan….”

Een ander ouderpaar, een wieg

op een andere plek beginnen”

Veel leren en de beste zijn,

glansrijk carri”re maken”

Veel status en de roem omarmen

zichtbaar beter dan de anderen”

Aanzien en bekend zijn, adoreren

mij die anderen”

Als ik het ooit opnieuw zou

doen doe ik het net

als toen

ik begon begin ik net zo goed

als nu

ik bezig ben.