Kunst (met klompen aan!)

Het bekt niet lekker: geld. Geld. Geld dat niet voor iedereen geldt. Geld van een weliswaar erkende bank, die akkoord gaat met een wisseltruc met dat Mickey Mouse geld dat doorgaat onder de noemer Euro. Wisselgeld ruilen voor kunstgeld. En de bedenker van dit geheel, Ron Peperkamp, laat zien hoe dat geld in zijn handen aan het wisselen gaat. Met behulp van laserstralen wordt dat geld gemaakt. Daar komt geen Munt meer aan te pas en sedert de sluiting van dat prachtige Museum in Utrecht zijn wij, Europeanen, aangewezen en in zekere zin veroordeelt om van dat eerder genoemde geld gebruik te maken. Uitwisselbaar, maar ook dit tot op zekere hoogte. Een pond kent nu eenmaal een ander symbool dan het teken dat in Frankfurt staat. En dat idee van een Verenigd iets, zal nog lange tijd in beslag gaan nemen. Eerlijk gezegd had het voor mij tot de BeNeLux beperkt mogen blijven, waarbij de benzineprijs zoals in Luxemburg het uitgangspunt had mogen zijn. Geld. Ook dat wissel ik liever in voor Money. ‘Money makes the world go round’ en dan dank ik Liza Minelli op mijn blote knieen voor dat lekker bekkende. Het maakt mij dan weer wat Mondialer dan dat de beperktheid van Europa in staat blijkt te zijn om het ‘eigene’ van iedere streek, ieder district te bestendigen. En dat heeft weer veel weg van dat behoudende dat voormalige regenten in de regel waren toegedaan. ‘Wat je hebt moet je houden’ en wanneer je iets anders wilt dien je dat elders te gaan zoeken. Niet bijvoorbeeld in Bergen. Want met het einde van de Kunst10Daagse 2015 gaat een zeker doek dicht. En het kan haast niet anders dan een samenloop zijn geweest dat Kees Wieringa dit weekend niet alleen door de Alkmaarsche Courant de gelegenheid werd geboden om zijn verhaal wereldkundig te maken ten aanzien van de rellen die rond zijn persoon waren ontstaan, maar dat ik ook nog eens het genoegen had hem te ontmoeten bij de Kunst Reserve Bank van eerder genoemde Ron Peperkanp. ARS PECINIAE MAGISTRA. Waarbij het woord ARS doet denken aan een bank die zich van dezelfde initialen voorziet. En of dat de kunst is die zij met geld uitoefenen…”!

De afsluiting van een bijzondere week waar ik met veel genoegen op terugblik. Met kaarten van Redmer Hoekstra, Ron Peperkamp die een toelichting geeft op zijn bank (waar ik lid van mocht worden zonder direct te worden geballoteerd!), met een kortstondig gesprek met Kees Wieringa, nog even met Henk van Dijkhuizen van gedachten gewisseld en dit alles overgoten met een zonnig sausje. De traktaties van de files die het kunstdorp achter zich lieten en waarschijnlijk de verademing van de vele kunstenaars die, na een wedren van 10 aaneengesloten dagen, de balans van hun investering kunnen gaan opmaken. Veel verkocht, weinig verkocht, niets verkocht. En onderwijl contacten gelegd met anderen, belangstellenden, nieuwsgierigen, bewonderaars. Vreemden, vrienden en familieleden. Voorbijgangers, burgers en buitenlui. Een enkele boer, maar voor hen is een kunst markt niet eens zo heel vreemd, gewend als zij zijn aan markten waar wel wat anders wordt verkocht. Misschien het gemis van de levende have, de poep en het stro dat zich voordoet. Het geklepper van een enkele klomp van een man die zich op zijn manier wat onderscheidend voortbeweegt.

Wie zal het zeggen. Want schuilt in die man met de klomp niet de kunstenaar van de toekomst”!