30 juli + 11

30 juli 2009.

11. NIET ZO MAAR

Gevangen, in zichzelf
Tralies, zijn gedachten
Luik, toegang tot oneindigheid
Grendel, zijn gedachterijk
Stappen, doen de stilte wijken

Stemmen, lossen op
Geluiden, van de stilte
Verweg, een vogel zingt

dringt door wordt één in
zijn gedachten wijken
vluchten ver
de wereld in
lossen op de schemering

daalt neder in het nest
voedt de vogel zijn naakte
nageslacht schreeuwt instinctief
hoort hij niet;

hij luistert
zijn gedachten
zingen weg,
oneindig.

Gedichten gekoppeld aan beelden van een psychiatrische inrichting in Roemenie.
In 1990 geplaatst in Elsevier. Ingrijpend en indringend. Bijna vergeten…