de Toekomst

De Toekomst heet het etablissement waar ik vanmiddag, nietsvermoedend, binnentreed. En ik word terug gesmeten in de tijd, zo ongeveer de eind jaren zestig begin jaren zeventig. Een kroeg waar de Perzische tapijtjes wel van de tafels verdwenen zijn, maar nu een plek op de vloer hebben gekregen. Het loopt vol, er wordt entreegeld geheven en na betaling blijkt, na een kruip door sluip door route, daarachter een zaal die zich openbaart. Dat wil zeggen een aangeklede zaal dit keer met aan het eind een podium dat gelegenheid biedt aan het plaatselijk harmonie orkest dan wel teert op de restanten van ooit een bloeiende toneelvereniging die, in de vaart der volkeren, waarschijnlijk het loodje heeft gelegd. Een biljart en een stamtafel resteren nog uit die goeie ouwe tijd, het typische van een bruin cafe dat zich ooit ook in Amsterdam voordeed voor er sprake was van de hausse van Grand Cafe’s wordt nog in ere gehouden. Het is dat mijn zwager en neef vanmiddag een uitvoering hebben in dit plaatselijke cafe met navenante toneelzaal. Anders was dit pareltje totaal aan mijn aandacht ontsnapt. Het is gemengd gezelschap dat zich vanmiddag laat vermaken met muziek van eerder genoemde harmonie dat gepaard gaat met hapjes afhankelijk van het continent waar de muziek gewag van maakt. Van Nederland naar Mexico is een kleine stap als de Zangeres zonder Naam dit keer haar stem verstek laat gaan. En dat het Wilhelmus ervoor zorgt dat wij allen gaan staan en ook de vraag wordt gesteld of iemand in de zaal op het CDA heeft gestemd bewaarheid wordt, is de stap naar Zuid Amerika snel gezet. Een aparte beleving wordt ons voorgeschoteld en wanneer een tweetal coupletten omtrent Sinterklaas door het aanwezige publiek luidkeels worden meegezongen, er pepernoten dan wel kruidnoten door de zaal heen gaan kan het haast niet anders dan dat de aanwezigen ook nog eens worden getrakteerd op een chocoladeletter. Hapjes en drank zijn voldoende voorradig en wanneer uiteindelijk ook nog eens sangria wordt rondgedeeld, is deze tour rond de wereld tegen vijven voorbij. Apart en bijzonder een bijzonder aparte belevenis die, mij ook nog kon verleiden, om wat beelden van die tijd vast te leggen. Noem het desnoods nostalgie, maar die kroeg krijgt, wat mij betreft, een aparte vermelding. De Toekomst in Barsingerhorn! En de rook van Haringhuizen ging dit keer de andere kant op!