Kouwe kleren

Natuurlijk gun ik anderen hun pleziertje, maar mij laat het Siberisch koud. IJsvrij in een week van de Krokusvakantie, de wintersport die voornamelijk draait om de Apres Ski, de Jagermeister die nog steeds een appel doet op ijs en ijskoud, de Beerenburg die zorgt dat de gevoelstemperatuur tot minder graden onder nul wordt teruggebracht waardoor de kans op onderkoeling hooguit toeneemt, de Koek en Zopie tenten die liters chocolademelk met slagroom proberen om te zetten en het verhaal dat de dikte van het ijs zich hooguit in enkele millimeters laat meten, waardoor de kans op een eerste Marathonwedstrijd op natuurijs de onderlinge strijd tussen dorp en stad zich hooguit op een Kunstijsbaan kan voordoen. De ijsmeesters in Friesland zich gereed moeten houden om de tussenstanden in het hoofdkwartier naar voren te brengen en de algemene stand van zaken in Nederland na de zo succesvolle weken in Zuid Korea. Het Goud wat in zilver is veranderd en het brons dat er ogenschijnlijk wat minder toe doet. Eervol in zekere zin voor de een, teleurstellend mogelijk voor een ander terwijl een derde er met het niet verwachte goud vandoor ging… en dan zo’n ander bericht. Een ernstig verwarde man die zijn huisraad door de ramen keilt, de buurt ontwricht en in zijn verwardheid ook nog eens kreten uit die de buurt geheel op stelten zet en door een politie overmacht wordt afgevoerd. Een gedwongen opname in de vorm van een In Bewaring Stelling, waarbij de Burgemeester een belangrijke rol speelt. Drie weken gedwongen opgenomen in een Psychiatrische Instelling. En de foto’s die een beeld van dit drama naar voren brengen. De man, waarschijnlijk in een voormalige isoleer terecht is gekomen, de medicijnen die hem te wachten staan, de behandeling die over een heel geruime tijd zal gaan plaatsvinden en het gegeven dat de man waarschijnlijk niet meer naar zijn voormalige woonstee terug gaat keren, dat raakt me wel degelijk. Daar krijg ik het warm van maar niet zodanig dat die Siberische kou uit mijn botten wordt gejaagd. De pret voor de een en de diepe droefheid die zich voordoet, gaat nu eenmaal niet in mijn ‘kouwe kleren’ zitten.