wel niet geinspireerd"!

’t Was gratis. Maar dat zegt niets. Want alles wat gratis is wordt op een ander moment wel weer ergens omgeslagen. Maar ook dat is niet van belang. Van belang was meer het vermaak. En vermaak was er. Praten, lachen, kijken, dansen, muziek, eten, drinken en nog eens praten. Zien om te kijken en kijken om te zien. Om gezien te worden. Een enkeling in een driedelig pak. Een krijtstreepje. Van C & A. Maar zonder strop. Want dan moet je ook nog knopen. Misschien niet meer weet hoe te knopen. Windsor” Een driedubbele knoop” Een enkele misschien” Makkelijker is het om de knoop te laten schieten. Kan er ook niemand aan je stropdas komen hangen. De vraag zo obligaat: hoe gaat het met je” En ik zeg hoe het mij gaat. Zie verbaasde gezichten. Niet dat ik mij er op voor laat staan. Maar de vraag gesteld doet mij mijn antwoord geven. Een visitekaartje. Met titelatuur. Manager bijvoorbeeld. Clustermanager desnoods. Directeur een enkeling. En dan mogelijk even een teruggrijpen op een voorondersteld verleden. ‘Weet je nog”!’
En da’s dan dat. Bekenden. Redelijk veel bekenden. Maar ook genoeg onbekenden. En bekenden die doen alsof ze me niet kenden. Opeens de ogen gericht op de drank. En niet omdat de kans op morsen zo groot zou kunnen zijn. Het net doen alsof. Waar sommigen al hun leven lang een abonnement op hebben genomen. Niet herinnerd willen worden aan de tijd toen. Groter zijn gegroeid. Of mogelijk de wilde jaren ergens in een doofpot gestopt. Want stel je nu eens voor dat de beerput open zou gaan. Het verleden in al zijn dramatiek naar voren zou komen. Wat een geruststelling dat ook een weten ergens in het geweten schuil kan gaan. Alsof ik dat niet zou weten. Alsof ik dat niet verkies. Het grote spel dat leven heet. Soms een gewetensspel. Makkelijk te vergeten. Al zou het alleen maar onder de noemer van drank verscholen gaan.

Een tijdje geleden alweer. In Bob’s. Paleis voor de incrowd. De nawee”n van dat 100 jarig bestaan van Dijk & Duin & Bosch. En de reden dat het een aan het ander kan worden gekoppeld” Een boek. 4 Verplegen van zorgvragers met een psychiatrische ziekte. 409. Een folder. Gek”
Nationale Dag voor de Geestelijke Volksgezondheid ” 10 oktober 2003
Schizofrenie. Minder gek dan je denkt… Maar dan komt het!
Positieve symptomen van schizofrenie: de psychose
Positieve symptomen” Dat is toch een goed teken”! Neen, hoe gek het ook klinkt, dat is het juist NIET! En om dit geheel te illustreren het volgende:

‘Tijdens een psychose maken mensen een vreemde indruk op hun omgeving. Ze doen en zeggen ongerijmde dingen. Hun gevoelens lijken niet te kloppen met wat er om hen heen gebeurt. Ze kunnen bijvoorbeeld zonder duidelijke aanleiding in lachen of huilen uitbarsten. Dit komt omdat iemand die een psychose doormaakt, in een eigen werkelijkheid leeft. De persoon koppelt gedachten en waarnemingen aan gevoelens of gedragingen die er niet echt mee samenhangen. Informatie uit de buitenwereld dringt niet goed of soms helemaal niet door. Normaal gesproken scheiden mensen informatie (= prikkels) uit de buitenwereld automatisch in belangrijke informatie die verwerkt moet worden, en onbelangrijke informatie, zoals achtergrondgeluiden en -beelden. Mensen in een psychose kunnen deze scheiding niet maken. Daardoor krijgen ze een overdosis aan prikkels te verwerken en raken hun hersenen overbelast.’
Zit ik toch weer in die bijzondere rol. De rol van explicateur. Gids. De man aan de andere kant van het doorgeefluik. De man die ooit de pias uithing indien zich een situatie als zodanig voordeed. Of de man die juist de ander uit de tent probeerde te lokken. Door uit te dagen. Door bijzonder rechtlijnige idee”n te spuien. Om de nuancering naar voren te halen. Maar wat niet iedereen even duidelijk was. Of door bleef melken op één woord. Afhankelijkheid. Eigen verantwoordelijkheid. Werkelijkheid. Een verstoord lichaamsbeeld, realiteitsbesef, gevoelsleven.
Vervreemding en verwardheid. Zelfbeeld, zelfhantering dan wel traumata. Iets heel anders dan dat anatomie zich als ontleedkunde laat omschrijven, dan wel de kennis van de bouw van het menselijk lichaam.

Of die omschrijving die ik ergens onderweg van Utrecht naar Alkmaar in mijn geest tegenkwam. Kennis van Anatomie en Fysiologie kun je beschouwen als basis voor menselijk zijn.
En die omschrijving huldig ik nog steeds. Het gaat er niet om dat je de aantallen weet op te dreunen (7, 12, 5, 5, 3 ” 4), maar dat je een verantwoord verhaal weet te componeren. Wat absoluut niet volmaakt hoeft te zijn. Wat absoluut niet volmaakt dient te zijn. Waar inzicht door te gaan redeneren meer betekent dan de tien voor het opdreunen. ‘Unweit, mittels, kraft und w”hrend, laut, verm”ge, ungeachtet…’ Maar of die nu de derde dan wel de vierde naamval hebben…
Inspirerend bezig zijn. Op mijn manier. En de discussies die zich, op een ander moment kunnen gaan voordoen. De vragen die ik op weet te roepen. De antwoorden die direct van een vraagteken kunnen worden voorzien. Het verschil tussen diffusie en osmose. De vermenging en het mogelijk kunnen verslikken in de omstandigheid. De sterke en de zwakke oplossing. De zoute vis in het zoete water en de zoete vis in het zout…
Lesgeven was een lust in mijn leven. Lesgeven werkt inspirerend. De vraag blijft echter overeind: voor wie uiteindelijk”
GOEDBETER/GODBETERT
Je hoort mij niet
zeggen
dat het beter gaat;
dat
zegt de dokter wel
tegen beter weten in
ben ik niet goed
bestand.

Schrijf je nog” Of maak je nog gedichten” Jaaaaaaaa! Zoals je ziet. Omdat” omdat” omdat”