't is niet veel meer…

Geplaatst op door
dan een mogelijke ingang. Een gang naar een mogelijke opgang waardoor JU de afgang wordt bespaard.
Een andere kijk. Op zinnen in een gegeven omgeving. Van dagelijksheid. Gewoon zijn dus.
Gewone alledaagse dingen met een vleugje mysterie. Een kringeltje van wierook uit een hedendaagse tempel.
Een thuis. Waar klompen in het hossie staan. En waar warme melk met vellen kan worden geschonken.
Als uit die tijd. Dat halfvol of mager ongekende woorden waren. Boter boter was en Linera noch Becel hoofdschuddend werden afgedaan. Terug weer naar vroeger. Terug naar toen.

20090418-1239477448N2509parkh408

Als het verleden een dolletje maakt met het heden en de toegang afsluit naar de toekomst blijft het wachten over.
Een rijkgevulde wachtkamer doemt op en een kakofonie van stemmen daalt over de aandachtige toeschouwer neer. Want deze is afgesloten van de ruimte. Niet eerder dan is voldaan aan een code zal de sluis zich openen.
En gelijktijdig wordt een blik gegund naar die ander, zich van geen kwaad bewust en zich verplaatsend in die enge ruimte. Want het benauwt. Althans zo lijkt het.

Het biedt echter ook alle veiligheid. Het behaagt voor wie er oog voor heeft.
Het is een warme deken in een wereld van stille kilte.
De wereld die slechts oog heeft voor de rat/race waarin al die anderen zijn komen te verkeren.
De martelgang van alledag verpakt in Oililly kleren. Of van D & G. Versace desnoods.
Om van Prada maar te zwijgen.
Voor het luttele bedrag van 99.990 euro is een Jaguar aan te schaffen.
Dan heb JU slechts een simpele XK. Doe daar nog 45 mille bij en je krijgt die felbegeerde derde letter: R.

Alsof sterren worden vergeven. Zoals Pieper grossiert in faillissementen. En weer een ander in records.
Wereldrecord records behalen.
Een winkelier uit New York heeft het record aan records behaald. Ashrita Furman is de eerste persoon met honderd records in het Guinnesss Book of Records. Voor zijn jongste recordpoging las Furman met honderd anderen een gedicht voor in 111 talen. Dertig jaar geleden behaalde hij zijn eerste record. Toen maakte hij 27.000 marionettenbewegingen. Wie zal de eerste free records gaan behalen. Van Breukhoven heeft ook deze al binnen.

Neen, er zijn ook nog gewone dingen te melden. Bijvoorbeeld die reclame van de HVA.
De spijtbetuiging van Aleid zeg maar Aalt Wolfsen.
De man kan er ook weinig aan doen dat zijn sponde ooit in Kampen stond.

Of Lies Korevaar. Zijn wieg stond ergens onder de rook van Rotterdam. In die baggerhoek.
Sliedrecht, Dordrecht of iets dergelijks.
Drie jaar lang ging hij gebukt onder het geslacht Mw.
Omdat zijn voornaam Lies was en er geen licht aan het branden scheen.
Hij maakte daar niet zoveel werk van.
Reageerde niet alleen laconiek maar ook wat flegmatiek.
Alsof hij de wereld met een korreltje zout aanschouwde. Doctorandus in de psychologie.
Doctor en momenteel Lector. Doorontwikkeld in de Rehabilitatie.

Ik wist dit niet. Tot nu.
Dan kan ook chronisch geen toeval wezen.
Is dit ook niet. Want voor de rest van mijn leven zal ik pillen mogen blijven slikken.
Heb ik toch, in zekere zin, levenslang gekregen. Ook dat is chronisch.
Waar kan dan sprake zijn van die vooronderstelde rehabilitatie”! Zoek vrinden en JU zult…

CHRONISCH

Hand in hand
op weg
naar
het

langdurig
verblijf
bood hen
de mogelijk
heid

te zijn
wie
zij zijn.

Afscheid
nemen viel
hen
niet zwaar:

zij bleven
wie
zij waren.

En dat laatste valt niet door eenieder te beamen!

20090418-1239477560N1104parkhof932


Om nog maar te zwijgen van die ongekende commentaren…

Wie dit weet mag het nu zeggen!