me er koe ten
Bedoeld voor de dag van morgen: dinsdag 09-02-2010
Wat laat zich niet verzamelen, naast wijze woorden”!
Ontdekkingen”! Namen zonder inhoud” Of met een belegen inhoud. Een woord zonder verleden.
En nutteloze woorden met. Een scheepslading vol herinnering”! Boeken leggers bij de vleet”
Logge leggers liggen tegen lichte loggers aan. Reders staan. Te grijnzen in hun grijze zichtbaarheid. De tijd verslijt.
Het zou een verzameling herinnering kunnen zijn als de naam van Kniertje hier ook nog aan wordt verbonden.
En hoop. Regen tegen zegen. Degen tegen gegen. Maar dan wordt het weer een ander land met een andere voertaal en valt er mogelijk wat meer te ruilen. Maar wacht eens even: van ruilen komt huilen. Wat gebeurt er dan als er sprake is van inruilen” Soms is het lastig. Gaat de waarde een rol spelen. Wat is de waarde van een gezegde als dit tegenover een spreekwoord wordt geplaatst” Of er sprake is van een contradictio in terminus.” Een palindroom het leven laat”
Het oost, west door een noord zuid wordt vervolgd. Of dat iemand moe wordt van het graven van die kuil voor een ander”
wakwak. wakkwak. wakwak. gakgak.
Maar een meerkoet kwakt wel niet.
Een gans ganst, en gakgakt daarbij. En eenden snateren.
Ze bl”ren niet, ze blaten en zeggen behhhh. Schapen.” Maar een meerkoet blaat niet.
En ik leg vast, vereeuwig.
Eerst 1, dan 10, dan honderd en dan duizenden. Voor nu, voor straks, later” als ooit de gezusters Vlaanderen. Portretten waren zij en deden zij. Tony en haar zus. Dames apart. Met hoedjes en handschoenen. Wandelend. Thee dan wel koffie drinkend. Honderden, neen duizenden lagen vast op de glasplaat. En allen keken naar 1 kant. Links. Rechts. Iets schuin van het midden. Familieportretten. In een tijd dat kapsel en kleding er nog toe deden. Hoeden geen mikpunt van spot en laster waren. Dragers die toen de ‘Wet van Jante’ niet kenden.
Gewoon last hadden van koude voeten. En geen thermosokken droegen. Het hoofd bedekten met een hoofddeksel. En het waarom” Terug naar vroeger” Notabelen en weledelgeborenen” De ‘hoge heren’, de dufheid van toen, van kerk, dominee en bovenmeester, de notaris en de arts en de koster die in de schaduw van de heren zijn alpinopetje droeg”!
Neen dan de ‘Wet van Jante’. ‘Doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg. Afkomstig uit Scandinavi”. De Deens-Noorse schrijver Aksel Sandemose heeft octrooi gevraagd maar nooit gekregen. Hij scheef een boek met als titel: ‘Een vluchteling kruist zijn weg.’ De ‘wet’ komt er op neer dat je nooit mag denken dat je iets bent, dat je niets meer weet dan een ander, dat je nooit om een ander” mag lachen en evenmin moet denken dat je iemand anders iets kunt leren. Dit gedachtegoed vond zijn weg naar Nederland waar het met open armen in een bed van violen werd ontvagen. Geknield werd er. Inwoners leefden en gedroegen zich allemaal op dezelfde manier, alsof ze allemaal dezelfde ongeschreven wetten volgden. Nogal wat mensen zien de ‘regels’ als iets positiefs, omdat ze uitgaan van gelijkwaardigheid, maar anderen wijzen op het kleinzielige karakter ervan.
Vanuit betrouwbare bron het ik vernomen dat dit boek zowel op het nachtkastje van Rouvoet als dat van Balkenende te vinden valt”
De gepaste ‘Hoge Zijden’, Borsalino dan wel Stetson, de Australische wax dan wel het vilten geval van V & D dat heeft wel wat. Een hoedje ” la De Cock , tsja””” je moet ook wat te zeggen hebben. Het petje paste ons al niet, laat staan dat hoedje. Maar op termijn gaat het deksel teloor.” Of het nu een petje is en straks een hoedje”
wakkwak. gakgak. gekgek. gokgok. gikgik. ikwik.
Ik wacht wel. En verwacht JU! Op ‘mijn’ de
VEILING
Verzameld in
een hol lokaal,
verzameling
herinnering
wordt een trofee
omhooggestoken,
roken verboden
en het bieden
op
herinnering;
verzameling
herinnering
een vol lokaal
verzamelt een
verzameling.
Toch nog wat leuks voor vandaag!
wakkaw.
Klopt het nog”!
Weer even
bij Wik’s Blog geknield vanavond
en volgens mij
zit er nog steeds muziek in,
strelen letters
hoe soms on(be)grijpbaar ook
– maar dat ligt aan mij –
ben ik ziende doof”
…vele violen.
trusten
je weet me te vinden 😉
Geloof het en zie: ook vandaag gaat er wederom voor morgen iets mis…
De hulp van Richard inroepen is 1 ding, zelf lopen ‘klootviolen’ weer eens wat anders dan knielen voor dat bed violen!
Wakkaw!!!!
Ja… dat vond ik terug..
Ander verhaal
Tijdje geleden..
\Wakkaw, meetsysteem, parterretrap, Live not on evil”Spiegel je woorden.. Spiegel je vernieuwende kijk op woorden hier op dit scherm naar de lezer..
Maar niet te gek natuurlijk, dat zou uitdagen tot krachtige spreekwoorden met diepe wijsheden.
Toch wordt duidelijk dat er een ander lexicaal beeld ontstaat. Net als de Gezusters kenschetst het de toon van de meer ontwikkelden en cre”ert daardoor wat meer afstand.
Maar als er een is, die altijd met zijn kop boven het maaiveld uitsteekt… Voor wie de Wet van Jante is als een lichte tegenwind…waar alleen de schouders onder gezet dienen te worden. Die altijd de bekrompenheid weet te wijzen, met een zo heel bijzonder oog voor details en voor het alledaagse.
Geen woorden nodig heeft die alleen ter versterking dienen. Gewoon zegt zoals het is. En daarmee wind moet vangen.
Dan ben jij dat toch.
Zo bijzonder
Wik
Een spreekwoord is een korte, krachtige uitspraak die een waarheid of wijsheid bevat. In tegenstelling tot een gezegde wordt steeds dezelfde tekst gebruikt.
Een palindroom is een woord dat er van voor naar achteren gelezen hetzelfde uitziet als andersom….spiegelwoorden… b.v. meetsysteem, parterretrap, Live not on evil,
De gezusters Vlaanderen, uit een gegoede burgemeestersfamilie. het enige door vrouwen geschreven dagboek van een reis naar Indi”. Dat het door vrouwen geschreven is, heeft tot gevolg gehad dat we een heel ander soort verhaal voor ons hebben dan we van mannelijke auteurs in dit genre gewend zijn. Veel meer oog voor details en voor het alledaagse. Dat levert ook een ander lexicaal beeld: andere woorden en uitdrukkingen.
Woorden die ter versterking dienen affreus, exquis, kolossaal, violent Ze kenschetsen de gesprekstoon van de meer ontwikkelde kringen der maatschappij….En direct ook de bekrompenheid daarvan door het veelvuldig gebruik van woorden die een afstand schepten, als: admirable, affreus, apparent, assurante, complesant, confuijs, considerabel, differente, distink, exelent, extraordinair, favorabel, fisieus, inpassant, inregulier, melankolijk, notabel, ordinaire, remarkabel, terrible, variable.
Maar als de Wet van Jante is: je mag je kop niet boven het maaiveld uitsteken, dan hielden deze dames zich daar binnen hun sociale kring wel aan
1. Je moet niet denken dat je wat bent.
2. Je moet niet denken dat je even veel bent als wij.
3. Je moet niet denken dat je slimmer bent dan wij.
4. Je moet je niet inbeelden dat je beter bent dan wij.
5. Je moet niet denken dat je meer weet dan wij.
6. Je moet niet denken dat je meer bent dan wij.
7. Je moet niet denken dat je deugt.
8. Je moet niet om ons lachen.
9. Je moet niet denken dat iemand om je geeft.
10. Je moet niet denken dat je ons wat kunt leren.
Doe maar gewoon, dan doe je gek genoeg..
wakkaw
Dus zeg je dat je alleen loopt.
Je loopt te verwonderen….over veranderingen die plaatsvinden in de wereld… In beelden van nu….
De schone schijn, die je weet vast te leggen
Al ging dat niet over de vogeltjes hier…
En was het verhaal een andere.
Het antwoord op de wet van Jante klopt nog..
affreus… het kan toch niet zo zijn dat wij, in alle tijd, altijd de tijd een rol hebben laten spelen”!
Ehm… Zou best een basiswaarde kunnen vertegenwoordigen…