naaswoensdag

Kijk JU weleens achterom” En is dit dan omdat je niet te plaatsen geluiden hoort” Of komt het simpelweg door een gevoel van achterdocht” Gezonde dan wel ietwat ongezonde paranoia. Maar wat is dan precies die ongezonde paranoia” Het wantrouwen wat zich steeds meer lijkt voor te doen. Want waar blijft vertrouwen als er een gezonde vorm van wantrouwen aan de orde wordt gesteld. Zoals bepaalde mensen zich op hun onwrikbaarheid laten voorstaan. De woorden ‘zuiver en integer’ moeiteloos over bepaalde lippen kunnen vloeien. Zoals de werkelijkheid die mogelijk geweld aan kan worden gedaan. Of de opmerking dat ‘de werkelijkheid van toen niet meer over valt te doen.’ Want als Ju alles van tevoren had geweten, was het berouw niet nodig geweest.
Gelijk Anke Bisschops tot de uitspraak komt dat de ‘Nederlandse kerkprovincie de dans lijkt te ontspringen.’ Doelt op het feit dat de Rooms-katholieke kerk wereldwijd geteisterd wordt door seksschandalen. In Duitsland, Ierland en de Verenigde Staten. “Nederland is een minder streng, minder hi”rarchisch land waar zaken eerder worden besproken en dus aan de oppervlakte komen, zelfs in de hi”rarchische kerk. Ierland is veel ‘harder’, dat kent een geschiedenis van armoede en geweld. En Duitsland is toch ook een land waar rangen en standen het veel langer hebben volgehouden dan bij ons. In mijn ogen is dat allemaal geen toeval, ik zie verbanden omdat het allemaal om de uitoefening en het misbruik van macht gaat. En macht ontspoort eerder binnen strenge machtsverhoudingen.’ Op de vraag of zij enig idee heeft waarom pas de laatste paar jaar het ene schandaal na het ander naar buiten komt, antwoordt zij als volgt. “Daarvoor moeten we ver terug in de tijd, naar Sigmund Freud met zijn psychoanalyse. In zijn gesprekken met vrouwelijke patiënten hoorde hij regelmatig verhalen over incest. Hij geloofde dat die verhalen waar waren en veel collega’s niet. Toen hij daarover publiceerde kotsten collega’s hem uit. Uiteindelijk heeft hij zijn beweringen ingetrokken en geconcludeerd dat de verhalen verzonnen waren. Zo gaat dat met taboes, ook nu nog.”

Niet alleen de tijd is veranderd ook de mentaliteit is in die verandering meegegaan. Daarnaast heeft de veranderde maatschappij ook een flinke duit in het zakje gedaan. “Kinderen zijn veel mondiger. Ze durven nu sneller meteen te praten als ze misbruikt worden. Vroeger waren ze bang dat ze niet werden geloofd. En die angst was terecht.” De jeugd ontworstelde zich aan de strenge regels van hun ouders. De maatschappij werd opener, de traditionele gezagsverhoudingen verdwenen en alles werd bespreekbaar. Bisschops: “Vrouwen die door familie waren misbruikt, gingen praten. Misbruik bleek later op scholen, binnen jeugdverenigingen en in de kerk voor te komen. Maar daar hield men de vuile was veel langer binnen. Je moet niet vergeten dat de kerk langer hi”rarchisch is gebleven en veel macht had. De bisschoppen! bepaalden wat er gebeurde bij een aanklacht en zo kon het gebeuren dat ze eigenmachtig hele foute beslissingen namen.”
” ‘Macht’ was ook het kernwoord in de verhoudingen tussen pastores en gelovigen. Een pastoor was een mens van een andere orde: als representant van God was hij per definitie goed en te vertrouwen. Dat is ook macht. En hoe meer macht, hoe gevaarlijker, want hoe groter de kans dat je in de verleiding komt die macht te misbruiken.”
Daarbij een plaatje van de paus die de Ierse bisschoppen bijeen heeft geroepen. Zoals de Kamer leden van het Kabinet uitnodigt.
Macht en vertrouwen. Zaken die neigen naar twee uitersten. Onmacht en wantrouwen als vanzelfsprekende tegenvoeters.
Standvastig, vastberaden en barmhartig. Dat doet in de verte denken aan een stad die zich afficheert met een drietal kruisen. Die prat gaat op een kerk die naar die kinderweldoener is genoemd: de man uit Myra. Macht die mogelijk gezond wantrouwen in de weg kan gaan staan. Posities die in de huidige tijd aan inflatie onderhevig zijn. Maar nog liever zou ik het als volgt willen zien: zonder enige vorm van Big Brother die mij feilloos weet te volgen, masten die mijn zendbereik in kaart weten te brengen of een GPS wat in staat is om mij tot op de millimeter te plaatsen, nog liever loop ik onbevangen mijn toekomst tegemoet. En als het dan niet anders kan:

LIEVER

Liever loop ik een

straatje om

liever loop ik met

een boogje

liever loop ik van

je weg, nog

liever hoop ik dat

je zegt

blijf je”

~

Onderweg

valt zoveel te

beleven;

iedere dag

verheug ik me op

onder

weg.

Voor een dag als vandaag spreekt mij die tekst wel aan!