in PETto

Zo een dag als vandaag:
Altijd verrassend. Wat een dag als vandaag allemaal in petto heeft. Neem nu bijvoorbeeld de tijd. Of de afstand. De omstandigheid. Mensen die zich op pad begeven. Auto’s die met een bepaalde snelheid de bocht om scheuren. Of lieden die alvast die 130 kilometer gaan uit proberen. En verbaasd staan te kijken wanneer Justitie hen onthaalt op een beduidende prent. De staatskas die gespekt, ervoor zorgt dat de staatsruif weer wordt ontdaan. De tekorten die zich blijven voordoen. En mijn immuniteit. Omtrent die miljarden. Of het onthaal wat Rutte in Amerika te wachten stond. Wat een trouwe bondgenoot zijn wij toch. Dat is toch dat land verscholen achter dijken” Wat zich regelmatig heeft kunnen wapenen tegen het wassende water. Water waarin te wassen valt. Water dat momenteel beneden alle peil daalt. Waardoor een deel van het economische achterland verstoken blijft van goederen. Laag water ervoor zorgt dat de inloop naar het IJsselmeer stokt. En bij Lobith steeds benauwder wordt gekeken. Is er niet te veel van het een, dan doen tekorten zich opeens op meerdere fronten voor.
In petto. Gooi het vandaag maar op een akkoordje. Mijn pet gaat op. Houd ik in ieder geval een warme kop. En dat mag ook wel eens gezegd worden…