Oostvaarders Tjerk & Jet & Com.

Het is een simpele Dell. En een del neemt niet altijd de tijd. Deze Dell doet het wel. Met een eigengereidheid waarbij ik hooguit hoog, dan wel laag kan gaan springen. Maar deze, met het flegmatieke van een Engelsvrouw, wat nuffig de schouders ophaalt, zich omdraait en vervolgens een eigen traject kiest. En dat eigen traject brengt mij dan weer in verlegenheid. Door terug te gaan in de tijd. En nog wat aanvulling ga plegen op die wonderschone excursie naar de Oostvaardersplassen. Op een doorregende zaterdagochtend. Waarbij de buien, onderweg, in alle hevigheid toenamen en Erik mij voorspelde dat het straks droog zou zijn. Hij niet veel later alle gelijk van de wereld aan zijn zijde trof. Wij reden, stopten, uitstapten en Hans reeds aantroffen. Tjerk, Jet en nog een personage zich bij ons vervoegden en Dik, allienig, als laatste aansloot.

Ik daar vandaag op terugkom. Niet in de laatste plaats door het treffen van gisteren. Alleen… Dell is vandaag zo traag als dikke stront. Het heeft er dan ook veel van dat ik me er met een ‘Jantje van Alckmaer’ vanaf maak. Dat moet dan maar. Laat voor even de beelden voor zich spreken. Tenslotte zit niemand aan de andere zijde op mijn ongemakken te wachten. Zorg dit keer zelf maar voor geluid. Want ook de teksten zullen het, bij deze, af laten weten.

Simpelweg door verstek te laten gaan. Maar dingen kunnen altijd veel erger… laat eenvoudig de beelden tot je komen en aan het einde volgt er mogelijk een … ‘in den beginne, was er licht!’ Laat dit keer de een na laatste het licht uit doen. Kan er altijd nog ergens geklopt worden…
want morgen…: de nummers 9105, 9108, 9111 & tarataraaa 9121!