Minder heden in de meerderheid.

Het dilemma van de minderheden.
Minderheden zijn de troetelkinderen van de meerderheden of een doorn in hun oog, stelt Gerrit Komrij in zijn boek Pek en Zwavel, waar ik gisteren een fragment uit mocht citeren.

Over minderheden wil ik het vandaag eens gaan hebben, met name die minderheid die zich, letterlijk, met kunst en vliegwerk een pad door het leven banen. Circusluyden in dit geval. Een variant op de spullenbazen die ik al eerder naar voren heb gebracht. Dit keer gaat het niet zozeer om de mensen die het circus niet alleen levend maar ook staande weten te houden in een wereld die het voornamelijk moet hebben van de huidige kommervolle tijden, meer nog om de dieren die, in dit geval, een strootje kunnen meepikken. Hooi in dit geval en een stuk bot waarop te kluiven valt.

Als er geen minderheden bestaan worden ze uitgevonden. Er is veel behoefte aan minderheden: men kan er naar hartelust op schelden of er juist mee aantonen hoe ruimdenkend men wel is. Waar moesten mensen al hun begrip en goede wil deponeren, als er geen minderheden bestonden” Er is ook bij meerderheden zelf veel behoefte aan ’n minderheidsgevoel: zo bedienen de vrouwen die, zoals genoegzaam bekend, van Tokio tot Toronto in de meerderheid zijn, zich vaak van de mentaliteit en tactieken van de minderheid.
Ook zij willen deelhebben aan het verrukkelijke, vooral in kalme tijden bijna onmisbare gevoel van onderdrukking en verzet. Ik houd niet van minderheden waarvan de leden samenhokken. Ik wens alleen te worden gerekend tot de kleinst mogelijke minderheid: die van mezelf. Dit vrijwaart me, goddank, van elke aanvechting tot solidariteit.

Een circus. Een circus dat er van alles aandoet om het publiek wat momenten van vermaak te bieden. Verstrooiing in een tijd van eerder genoemde kommer dan wel kwel. Een tijd ook waarbij vertier zich mogelijk in een klassesituatie voordoet. Manifesteert bij wijze van spreken. De juf als kleutertemmer en de bovenmeester die een handvol prepuberalen tot de orde weet te roepen. Gelijk een dompteur zijn zweep kan laten knallen is het dit keer een moment waarop de bovenmeester zijn stem verheft. Of juist besluit om op een fluistertoon zijn gezag naar voren te laten komen.

Minderheden. Meerderheid. Meerderheden en alles wat daar dan weer mee samenhangt. De kracht van de Grootste Gemene Deler. En de macht van het Kleinste. Ook gemeen maar dan in veelvoud. Een klein gemeen veelvoud wat dan weer leidt tot een meerderheid. Of mogelijk verleidt misschien, waarbij de mogelijkheid en het misschien weet tot een neutralisering van deze uitspraak kan gaan leiden. Juist daar gaat het vandaag om! De kracht van het gelijk. En de macht van het ongelijk. Of woorden dan wel zinnen van dezelfde, onvoorspelbare setting. Voor zover er sprake kan zijn van een setting. Zoek het lekker uit! Bekijk het maar voor een moment. Want als het moment daar is bestaat er een grote kans dat de meerderheid…