1007 miljard euro

Snapuhetnog”! Ik geef het op! En dat ligt vast niet aan mij. Laat dat, op voorhand, duidelijk zijn. Wat is er in Godslieveherensnaam in vredesnaam aan de hand”
Welnu, het volgende:
RECORDBEDRAG. Pensioenkapitaal boven biljoen.
Het vermogen van Nederlandse pensioenfondsen is vorig jaar gestegen tot 1007 miljard euro, ofwel meer dan 1 biljoen. Het is nog nooit eerder voorgekomen dat er zo’n enorm bedrag in de spaarpot van de fondsen zat, blijkt uit cijfers van De Nederlandsche Bank (DNB). Een jaar eerder bedroeg het totale pensioenvermogen 873 miljard euro. Dat betekent dat de gezamenlijke spaarpot vorig jaar met 15 procent is gegroeid. DNB schrijft de forse toename vooral toe aan gestegen beurskoersen. Ook werd er meer pensioenpremie ingelegd.
Een bericht in de courant. Een bericht van De Nederlandsche Bank. En dan zal het verhaal wel kloppen. Tenzij ook deze bank erop uit is om een positieve draai aan de huidige crisis te gaan geven. Ook daar acht ik de geachte bestuurders toe in staat. Het verhaal dat de ‘gemiddelde Nederlander’ zich, voor zover dat binnen de mogelijkheden ligt, voor de huidige tijd wenst te bewapenen door steeds minder te gaan consumeren, het bekende consuminderen, lijkt niet geheel bewaarheid te worden. En dan worden andere berichten in de krant schrijnend: PostNL mag zijn prijzen gaan verhogen, om de financiele middelen te gaan verruimen. De huurverhoging staat minimaal voor een maand op de tocht, het ABP verlaagt de pensioenen met een half procent en de Minister van Financien jat, namens Kabinet Rutte II, gemiddeld ruim 75 euro netto per maand van die uitgetelde, voormalige werknemers. Pensioengerechtenden voor het gemak. En dat alles in het kader van die 3 %, de aankondiging van de nullijn voor drie jaar en het vooruitzicht dat het mogelijk misschien ooit nog wel eens goed zou kunnen komen. Leeftijdverhoging, arbeidverzwaring door met steeds minder meer te gaan presteren en faillissementen aan de lopende band, het kan niet op in Nederland. Nu weet ik wel dat wij niets te klagen hebben: de supermarkten staan rijkelijk gevuld de karren vol te proppen, de aanbiedingen maken deel van de waan van alledag, de prijzen worden met vijf centen tegelijk nog steeds verhoogd, en de 7 wordt steeds vaker ingeruild voor een 8. Laat staan dat die twee negens het ook over het geheel genomen goed doen.
Morgen kan het anders zijn. Morgen zal het anders zijn. Maar of morgen morgen in de schaduw van vandaag zal staan: dat is voor nu de vraag! Morgen niet naar Den Haag, want wat daar gebeurt, staat me in het geheel niet aan. Dus zal het wel ‘Lei’e’ worde’.