Sigmund's sickmind…

Terwijl het zonnetje het net zo vrolijk af laat weten, meisjes onbetamelijk hoog en schril gillen, probeer ik wat op mijn lauweren te rusten. Na enige verpozing lukt mij dat vrij aardig. Niet dat daardoor een toegevoegde waarde aan deze dag kan worden toegevoegd, maar allengs heb ik de indruk dat dit alsnog gebeurt. In het besef dat ook ik niet in staat ben de grauwsluier van alledag op te heffen, waag ik toch die ampele poging. Gelijk ooit het orakel sprak. Want orakelen naast oreren hebben nu eenmaal mijn voorkeur. Juist in deze tijd. waarin de kwel en de kromme komkommer aan de vooravond van de tijd komen te staan. Komkommertijd aan de ene kant en de andere kant die wordt gevuld met een proloog van de vierdaagse van Nijmegen. Wat dat betreft heeft Alkmaar zich reeds bewezen. 7000 (on-)geoefende wandelaars die zich op pad begeven, de bossen en de heide trotseren en de landerigheid van groene weiden afwisselen met het polderlandschap en de molens die ooit het water keerden. ‘Het regent, oh wat regent het’ en ik regeer in bed. Nu gaat dat laatste niet helemaal op, maar gezien het rusten op mijn lauweren ontkom ik hier bijkans niet aan.

Neen, ik vertoefde dit keer in de stad, alwaar de eerste droppels mijn kruin teisterden. Nu valt dat met mijn kruin ook nogal mee, mijn tonsuur laat nog op zich wachten, maar gegeven het feit dat ik niet van suikergoed ben, laat ik nougat en marsepein niet aan mijn voorbijgaan. Want Jonkheer Meester Zoetekauw behoort wel degelijk tot mijn favorieten. Naast het zoute lapje wat ik ook niet wens te versmaden. Ik bedoel maar…

Dus grijp ik ook vandaag maar weer eens terug op Dokter Sigmund. Nadat ik mijn neus gestoten had tegen de mij zoveel vreugde schenkende galerie. SJ 1. Henk gaf dit keer geen thuis. Maar gelukkig is daar, sinds kort, Silvester. En ook nu was ik in de gelegenheid wat plaatjes te schieten. Van Thom dit keer. En van wat beeldjes. Maar waar ik naar op zoek ben, is dat stel van de Muppetshow. Die twee ‘ouwe knakkers’ in die balconscene. Knakkers, met dat vreugdevolle commentaar. Want ook van commentaren houd ik. Hetgeen mij dan weer brengt naar Dokter Sigmund. Dit keer bij de socialemediaverslaving ( sig 22-44c). Social Media Addiction.
De mens is een sociaal wezen en kan zich niet goed ontwikkelen zonder relaties met andere mensen. Maar je kunt het ook overdrijven en daar is de moderne mens ook heel goed in. Naast het praatje bij de bakker (wie kent hem nog…”!) uit men zich dag en nacht via weblogs, fora, Hyves, Facebook, LinkedIn, Twitter en Watsapp. Mijn remedie is drie maal daags mijn website Sigmund.nl te checken. Hierover kan niet worden gecorrespondeerd.

De Sigmund Methode. Maar wat precies in die geest rond gaat”! Misschien is het meer een Sickmind die Sigmund in leven houdt…