12 juli 2013, vrijdag waarschijnlijk…

Vrijdag, 12 juli 2013.
Doortrekken of blijven” Dat is de vraag en geen Shakespeare die valt te raadplegen. Voor hem is nu eenmaal de kous af en het enige dat ik kan bekomen is hooguit een kous op mijn kop. Met een nylonkous neemt dit verslag een totaal andere wending. In het verleden een hulpmiddel om enigszins onherkenbaar kwaadaardige bedoelingen ten uitvoer te brengen, tegenwoordig zijn bivakmutsen in. Althans volgens de literaire thrillers die mij ten deel vallen. Lezen” Een genot! Wegduiken in de imaginaire wereld die een ander voor mij schetst. Niet veel meer doen dan de lettertjes volgen, de woorden in een verband te plaatsen en de zinnen te volgen. Met af en toe de vreugdedans wanneer mijn gedachten spoorslags met mij aan de loop gaan. Want ook daar geef ik mij aan over. Gelijk de zon de schaduw elke keer weet af te troeven. Door te verspringen. Door simpelweg zijn baan te vervolgen. Of zal het haar baan zijn”! We hebben de tijd en dat is in de huidige tijd een zegen. Hoewel…
‘ik ben nog immer met vakantie en neem nog steeds mezelf mee, Ria, een M. Outlander, een leeftijdloze caravan, een bekkenborstel, mijn pillen, rust, mijn goede humeur met wat rafels her en der, mijn flanellen pyjama, mijn betaalmiddelen, boeken, mijn verschoning,…’