1597: donderdag 1 augustus, jawel!

Wanneer de drank is in de man, komt er over het algemeen nog weinig van. Terecht! Bedoel ik dan. Nu weet ik wel dat ik uit mijn onbeschrijflijke verleden put, maar dan nog blijft het gegeven overeind. Staan wordt dan wat discutabel en verhitting van de stemming kan ten koste gaan van het peil. Lontjes zouden kortaangebonden kunnen worden en de vlam slaat spontaan in de pan. Tenminste, wanneer de omstandigheid dit toelaat. Maar ook daar valt geen peil op te trekken. Hooguit een pijl zonder boog…
Welkom in de lage landen waar de zon hoogtij viert. Waar de blanke top der duinen zich laat schroeien in het licht, waar een eerder vergezicht wordt afgestraft door een windmolenpark aan de einder. Waar boeien een nieuwe vaarroute verraden en waar het aantal scheepsbewegingen in de loop der jaren hooguit toeneemt. Voor zover de economie weer aan gaat trekken en de bestedingen toenemen. Waar ooit, in een ver verleden, bestedingsbeperking door diezelfde overheid werd opgelegd, houd nu de gemiddelde burger eenvoudigweg de hand op de knip. Waarbij ik me voorstel dat die knip ook weinig inhoud meer heeft. Hetgeen dan weer kan noden om een rondje Amsterdam te gaan doen. Bijvoorbeeld wat rond te kuieren op het Waterlooplein.
Ga niet afgebrand naar het Waterlooplein, zorg dat je met mooi weer niet afgepeigerd raakt, dan is het hoog tijd om af te taaien en voor een afzakkertje. Koop geen spullen als je ze te jouker vindt, koop ook niet te veel want dan ben je naar de gallemiezen, je mag op de markt best een beetje konkelfoezen, maar ga niet lopen kutkammen.
Op de Amsterdamse markt worden nog steeds woorden gebruikt die afgeleid zijn van de Joodse taal, een herinnering aan de beginjaren van de markt. Toen het Waterlooplein in 1882 was aangelegd moesten de Joodse straathandelaren in de omgeving daar hun waren gaan verkopen. Vanaf 1893 is er een dagmarkt, die oorspronkelijk op zaterdag was gesloten. Tegenwoordig is de markt op zondag dicht. Er zijn ongeveer 300 standplaatsen met handelaren uit twintig culturen en er is nog altijd werkelijk van alles te koop. Nieuwe spullen, tweedehands spullen, spullen voor echte verzamelaars en souvenirs. Van kleding tot fietsen. En ook eten, zoals ‘vers gesneden’ patat.
Het plein is wel kleiner geworden na de opening van de Stopera – het stadhuis en muziektheater – in 1986. een zwarte granieten zuil op de hoek van de Amstel en de Zwanenburgwal herinnert aan de bewogen geschiedenis van de Joodse buurt.

Gewoon een eenvoudig bericht om de draad weer op te pakken. Uit de bijlage UIT van het NHD. Waarbij de Alkmaar versie een weinig verschilt van wat het moederbedrijf den lande kond van doet. Het blad wat zich de afgelopen vakantieperiode in Belgie mocht verheugen in ons beider aandacht. (Weliswaar door gebrek aan beter, maar alla, geen bericht uit het vader- dan wel moederland is niet altijd even verkeerd.)
En wat plaatjes dit keer. Onder de noemer: niet geschoten is nimmer raak. Hetgeen dan weer de opmaak is naar de kermis die zich, aan het eind van de maand in Alkmaar, zal voordoen. En zo raak ik aan het begin van de maand direct op weg naar het einde van diezelfde maand. Ach, het kan nu eenmaal niet altijd verkeren, sprak ooit Brederode en ik spreek hem dit keer van harte na!