Willem en Ron door Wik

Goed! Geslapen, gewerkt, gegeten en genoten” Echt genoten met uw echtgenoten en allen die je dierbaar zijn” Een ruzie in de kiem gesmoord, de goede vrede weten te bewaren en je beweringen kunnen boekstaven” Met andere woorden: prettig om met jezelf tevreden te zijn” Of waren er momenten waarop je dacht: ‘ach, …’ Laat ik de wijste, de slimste, de verstandigste zijn”! Laat maar!
“Willem begint, waar ik afhaak. Hij heeft engelengeduld en dat leidt tot heel perfectionistisch werk.” Schotten maakt assemblages, kijkdozen of – kasten van oude en verweerde voorwerpen. “Met een voorliefde voor het lugubere”, vindt Moret. “In deze kijkdoos is de ‘levenssnipper’ een gebruikt kunstgebit dat hij er zorgvuldig in heeft gemonteerd. Dat soort streken haalt hij wel vaker uit. Willem laat zich leiden door het rare en mysterieuze tot groot plezier van zijn fans, waar ik zeker toe behoor. Hij verrast je iedere keer weer.”

Een wonderschoon artikel met een wonderschone foto. Het mag dan ook geen wonder zijn dat Erna Faust ook dit keer voor die foto tekent. Mijn foto heeft veel weg van een surrogaat: waar de tand des tijds enigszins aan heeft weten te knagen. Maar ik ook dit keer niet schroom om dit deel van dat andere geheel naar voren te laten komen. Dat kun je nu eenmaal rustig aan mij overlaten, gelijk ik Kees Oosterbaan vorige week op mijn manier de revue heb laten passeren. Vraag mij niet of ik iets met kunst heb: ik zal niet veel meer dan een gestameld eeeeeeh laten volgen. Dat ik de dingen zie op mijn manier en hier melding van maak, die eerder gestelde bezigheidstherapie. Zoals ik ook niet schroom om mij met mijn eigen woorden om de oren te slaan wanneer anderen het af laten weten. Relativeren is niet altijd aan mij besteed. Het doen der dingen om dingen te doen komt vaker in mijn woordenboek voor. Ik heb nu eenmaal niet de illusie de wereld te kunnen verbeteren. Wat dat betreft heb ik ook mijn naam niet mee! Neen, Han de Wit heeft mij ooit tot dit inzicht gebracht. En mocht het zo zijn dat ik daarmee een heel oude koe tot leven breng, weet ik zeker dat juist die koe het stadium van kalf heeft overleefd. Anders was hij verdronken…

En Berlijn dan”! Verdorie, dat zou ik bijkans vergeten. Morgen misschien…