rondom

Ben niet echt een volgeling. Trek liever mijn eigen plan. Wat niet altijd in dank wordt aanvaard. Hetgeen dan weer de gelegenheid biedt om mijn standpunt duidelijk te maken. Tenminste, een pogen in deze. Want meer dan een pogen is het veelal niet. Zoals vandaag. Weinig om handen dus maar eens mijn opwachting gemaakt bij de Citybox, die aan het einde van de maand leeg geruimd een ander jaar tegemoet gaat. Noem het een nieuw jaar, waarbij mogelijk nieuwe kansen zich zullen gaan voordoen. Dus laat ik het vandaag maar weer eens kort houden. Simpelweg met wat plaatjes. Een soort van rondje om dit keer. Maar wat ik daar nu precies mee zou willen bedoelen” Ook voor mij een raadsel. Mijn kijk op de wereld kent nu eenmaal beperkingen. Omdat ik daar toch in de buurt wat rondscharrelde, wij reeds met de binnenkant van dit gebouw hebben kennis gemaakt, toch maar gekiekt. En daar blijft het dan ook bij: wat lopen kieken dit keer.

Ben daarnaast leuk bezig geweest om mijn verzameling van de ene in de andere dood te pakken. Van het een komt dan weer het ander en het is goed om te constateren dat er niemand op mijn handen kijkt. Een verzameling van tientallen jaren, waarbij ieder doosje et inhoud een bepaalde geschiedenis kan gaan schrijven. Helaas zit die geschiedenis in mijn bol, maakt het hooguit dit keer wat oude momenten levend. Krijgt mijn geest de kans om die levendige momenten nog een keer de revue te laten passeren. Een andere vorm van herinneren, dan wel gedenken. Want ook daar heeft het wel wat van: herdenken! En bij dat herdenken sta ik vandaag stil. Even niets, in een wereld van vele ietsen…