Zwolle en de Sallandse Heuvelrug (op).

Nu valt er in de regel wel wat te liegen. Waar ik mij dan ook geregeld schuldig aan maak. Hetgeen het geheel niet altijd ten goede komt. Teleurstellingen zijn dan ook vaak het gevolg. Waar ik dan vervolgens met een schouderophalen mijn weg vervolg. En dat heeft dan weer veel weg van dat bekende Jantje. Valt er dan vandaag niets leuks te melden” Na het eind van de Passion gezien te hebben, is een Hosanna gevoel ver te zoeken. Het heeft bijkans iets van de “donkere dagen voor de Kerst. Een gevoel van treurigheid gekoppeld aan wat snufjes weemoedigheid en dit geheel gelardeerd met de al eerder naar voren gekomen gramstorigheid houd mij, ternauwernood, op de been. Dus wordt het nodig tijd voor een klapper!

En die klapper bestaat dit keer uit wat beelden geschoten op de Sallandse Heuvelrug, alwaar wij in een meer dan uitstekend Fletcher hotel verbleven. Waarbij een schuilhut de mogelijkheid van een overnachting bood. Naast het leemspoor dat als museumspoorlijn door de bossen slingerde. Een specht zijn best deed om mijn aandacht te trekken. En een steen op een begraafplaats aangaf dat een honderdtal Joodse Rijssenaren naar elders waren afgevoerd…

Een kort bericht dit keer. Gelijk ook de andere berichten dit keer meer plaatjes dan praatjes behelsden. Een week van indrukken. Een week ook van relatieve teleurstellingen. Hetgeen niet wegneemt dat het positieve uiteindelijk de boventoon voert. Hoewel… wanneer je de beelden van morgen aanschouwt… dus tot straks, wanneer het weer een andere dag zal zijn!