SCHOK kend

Sparen! Op zich niet verkeerd, ware het niet dat ‘rendementen uit het verleden, geen garantie voor de toekomst bieden…’ En dat bieden geeft iets aan van de geboden die, uiteindelijk het geheel gaan bepalen. In die zin dat mondiale omstandigheden ertoe kunnen leiden dat er uiteindelijk verlies wordt geleden. Dat rapen dan gaar kunnen zijn lijkt mij duidelijk. Dat geld nog steeds voor een belangrijks deel het wereld- en toekomstbeeld bepaalt, ook dat hoeft bepaaldelijk geen uitdrukkelijk betoog. Dat de spaarder een gevoel van onmacht ervaart, ook dat leidt geen twijfel. Dat de veronderstelde appeltjes voor de dorst een gerimpelde dan wel gekneusde indruk maken, ook dat staat buiten kijf. Maar dat CEO’s zich meester weten te maken van de omstandigheid, brengt even een bittere smaak naar voren. En dat men van gekkigheid niet weet wat te doen, ook dat valt te raden. Maar dat doorsnee mensen daardoor in wat minder prettige omstandigheden komen te verkeren, dat stemt tot nadenken. Bedenk ik wanneer er weer een overzicht verschijnt van de omstandigheden die de toon voor dat veronderstelde rendement naar voren brengt. Natuurlijk hebben wij geen klagen: een dak boven het hoofd, een koelkast die voor koude dranken zorgt, een toilet waar iedere dag dankbaar gebruik van wordt gemaakt, een bed, een kraan met stromend water, een douche om de last van een ingespannen dag af te spoelen, een girorekening waar zich nog steeds een bedrag in cijfers voordoet en desnoods een flappentap dewelke zorgdraagt dat de benodigde pecunia in een daartoe bestemde beurs een plekje vindt. Bij de hand en in de hand hoewel daar het gat zich op ongeregelde tijden voordoet. De lasten de lusten soms evenaren en daardoor een mate van onverschilligheid in de hand kunnen gaan werken. Niet zozeer dat de klagensnood vanaf deze zijde hoog is, maar klagen maakt tegenwoordig deel uit van een bepaalde cultuur, waar ik me gaarne aan overgeef. Noem het maar ‘meegaan met de tijd!’

Maar nu eerste naar SCHOK! De Schoorlse kunstenaars die zich gaan profileren. Kunst maakt nu eenmaal deel uit van mijn interesseveld. Nu weet ik wel dat mijn blik bepaaldelijk beperkt is, alleen al door het feit dat Wiksblik die beperking duidelijk naar voren brengt, anderzijds blijft het een genoegen om mijn blik te blijven verbreden. En het is juist die verbreding die mij in staat stelt om het een dan wel het ander tot mij te nemen. Ook dat is een genoegen dat ik me niet ontzeg, al was het alleen aldoor het feit dat kunst aan het totaal der dingen een wezenlijke bijdrage levert. Cultuur kun je snuiven, proeven en in een bepaalde mate ook ruiken. Het strelen der zintuigen is niet alleen een voorrecht van de kunstenaar, maar ook van die goedwillende voorbijganger die zich laat verleiden tot…

Uitvoerend kunstenaars:
Willen Schotten, David Caspar, Ferry Jong, Oom Harry