nog 1 nacht

Op weg naar een volgende ontmoeting, haast en gehaast komt hij binnen zeilen.
Snel geeft hij zijn ogen de kost en verdwaalt wat in de ruimte. Het signaal is daar.
Vurig in één oogopslag wordt een belofte door de ruimte heen geslingerd.
Reeds zijn zijn ogen alweer onderweg, niet eens naar morgen. Morgen kan alles anders zijn.
Morgen kan er ook wel niet zijn. Morgen is nog zoveel uren onderweg.
Door vandaag te doen heeft hij morgen geen spijt. Mogelijk een kater maar ook dat is van voorbijgaande aard.
Hij noemt het dan ook geen pech. Pech heeft hij of zij die de kansen laat lopen. Door gemengde gevoelens.
Door de daad slechts als daad te zien. Seks om de seks en niet meer dan dat.

Zoals hij zich ook in zijn dagelijks leven manifesteert.
Niet goed meer weet wat van hem is. Wat is aangeleerd” Wat heeft hij gemaskeerd”
Wat heeft hij ook moeten leren maskeren. Het achterste van zijn tong is weggesneden.
Ook daar heeft hij geen hinder van. Rad. Dat is zijn tong wel.
Als een rad van avontuur als hij de tempel van de ander zoekt.
Lippen als verbindingsgang in de magie van dat andere gewelf.
Een kus die eindig is. De smaak van knoflook, die hem doet slikken.
Het zilte van een verloren traan. Een oogwenk. Een oog wenkt.
Ogen die sluiten. Geen fantasie die door zijn gedachten jaagt.
Hooguit zijn gedachten verjaagt. De rust en ruimte die hij najaagt. Voor even dat moment.
Ontlading en krampachtigheid.
De vraag die opdoemt. De vraag die hij direct weer uit de weg gaat. Een geeuw.
Een zoen. De nacht die eindig is.

De zon schijnt door het vensterraam. Voor even die verwarring.
Een snelle douche, de hete koffie en dan een dag. Dag!

ONE NIGHT STAND

Zomaar zonder enig voorspel
was je weg
van mij
de hartstocht laait hoog op
vlammen, vurig in een nacht
waarop ik
dwaal licht
in jouw armen, de nacht de
zon zo kuste jij en was
verdwenen
was je weg

van mij.

Dag Simon!